പുനർജനി [വേദ]

Posted by

ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ പറഞ്ഞു, “വിവാഹമോചനം നേടിയിട്ട് വർഷങ്ങളായി മനു. അതിനുശേഷം മറ്റൊരു വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല. മക്കളെ വളർത്തുന്നതിലായിരുന്നു ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ.”

അല്പം മടിയോടെയാണെങ്കിലും അവൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു, “സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം എൻ്റെ ജീവിതത്തിലും മറ്റൊരു പുരുഷൻ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.”

ആ വാക്കുകൾ ഞങ്ങളിൽ ഒരു പുതിയ അടുപ്പം സൃഷ്ടിച്ചു. രണ്ട് ഏകാന്തരായ മനുഷ്യർ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിയിരിക്കുന്നു.

“എനിക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാമോ?” ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

“നിനക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാം മനു,” അവൾ സമ്മതിച്ചു. “നിൻ്റെ ജീവിതം നന്നാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യും.”

പക്ഷേ, എൻ്റെ മനസ്സ് അപ്പോഴേക്കും പഴയ ആഗ്രഹങ്ങളിലേക്ക് വഴുതിവീണിരുന്നു.

 

“ചേച്ചി,” ഞാൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് വേണം. പഴയതുപോലെ.”

മീന പെട്ടെന്ന് പിന്നോട്ട് മാറി. “മനു, വേണ്ട,” അവൾ കർക്കശമായി പറഞ്ഞു. “ഞാൻ നിനക്ക് ചേച്ചിയെപ്പോലെയാണ്. മാത്രമല്ല, എനിക്ക് വയസ്സായി. നിനക്ക് മുന്നിൽ ഒരു ജീവിതമുണ്ട്.”

അവൾ എൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു, “നീ ഇത്രയും കാലം തനിച്ചായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയാം. നിനക്ക് വേണ്ടത് എന്നെയല്ല. നിനക്ക് ചേരുന്ന, നിൻ്റെ പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ കണ്ടെത്തിത്തരാം. നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന നല്ലൊരു പെൺകുട്ടി. അതാണ് നിനക്ക് വേണ്ടത്.”

എനിക്ക് അതൊന്നും കേൾക്കാൻ താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ അവരെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “എനിക്ക് മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയെ വേണ്ട. ചേച്ചിയുടെ പ്രായം എനിക്കൊരു പ്രശ്നമല്ല. ചേച്ചിയുടെ ശരീരം ഇന്നും എന്നെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ട്.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *