“അനുഷേച്ചി…ഞാൻ പറയണതൊന്ന് കേൾക്ക്…”
“എനിക്കൊന്നും കേൾക്കണ്ട…നീയൊന്ന് മാറിയേ. .എനിക്ക് പോണം…”പിടഞ്ഞാലും കുതറിയാലും ഇനി രക്ഷയില്ലെന്ന് തോന്നി ചേച്ചി പറഞ്ഞു നോക്കി
“ഞാൻ വിടൂല്ല..” ചേച്ചിയെ ഒന്ന് കൂടെ മുറുക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു “സോറിന്ന് എത്ര വട്ടം പറഞ്ഞ്..വെഷമിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതാണോ ഞാൻ. അനുഷേച്ചിയെ എന്നേലും ഞാൻ വെഷമിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ” ചോദ്യത്തിനൊന്നും മിണ്ടാട്ടമില്ല.
“ചേച്ചീ….അനുഷേച്ചി…” ഞാൻ കുലുക്കി വിളിച്ചു “ന്തേലുമൊന്ന് പറ.”
“എനിക്കൊന്നും പറയാനില്ല നിന്നോട്.നീയോന്ന്…..”അതിത്തിരി ഒച്ചതിലായിരുന്നു,.പെട്ടന്ന് ബാക്കിലേക്ക് നോക്കിയനുഷേച്ചി കുതറി “അമ്മയതാ വരുന്ന വിടന്നെ…..”ശബ്ദം കുറച്ചു ചേച്ചിയത് പറഞ്ഞതും ഉള്ളില് പേടി ഉരുണ്ടു കൂടി.കെട്ടിപ്പിടിക്കലിൽ നിന്ന് ഞാനൊന്നു ഇളകി മാറി. സ്ലാബിൽ നിന്ന് ചേച്ചി ഊർന്നിറങ്ങാൻ നോക്കുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിരുന്നു. ആരുമില്ല. രക്ഷപെടാൻ അനുഷേച്ചിയിറക്കിയ നമ്പർ. ദുഷ്ട. കയ്യിൽ നിന്ന് വിട്ട് പോയെന്ന് വിചാരിച്ചെങ്കിലും, ചേച്ചിക്ക് വേണ്ട പോലെ അതിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ പറ്റിയില്ല.
ഞാൻ ദയനീയതയോടെ ചേച്ചിയെ നോക്കിപ്പോയി.എന്തിനാ എന്നെയിങ്ങനെ കളിപ്പിക്കണേന്നുള്ള വിഷത്തോടെയുള്ള നോട്ടമായിരുന്നു അത്.
“ഇവിടെയിരിക്ക് ചേച്ചി” വഴുതി പോയ സാധനത്തിനെ തിരിച്ചു അതേപോലെ പിടിച്ചു സ്ലാബിൽ ഇരുത്തി.ഇപ്പോഴനുഷേച്ചി കുതറിയില്ല. എന്നാലും ഇനീം എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചാടിപ്പോവാതിരിക്കാൻ ചേച്ചിയുടെ വയറിന്റെ സൈഡിൽ മടക്കുള്ള ഇടുപ്പിൽ രണ്ട് കൈയ്യും ഞാൻ അമർത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. കുറച്ചു നേരം ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.ചേച്ചിയൊന്ന് ശാന്തമായപ്പോ കുറച്ചേലും ആശ്വാസം കിട്ടി. ഇങ്ങനെ അടങ്ങി ഇരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ?