അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 3 [ഏകലവ്യൻ]

Posted by

“ഒരു കാര്യമുണ്ട്..”

എന്തോ ഓർത്തത് പോലെ അവൾ ഇടയിൽ കയറി.

“എന്താ..?”

“ദയവ് ചെയ്ത് എന്നെ ഏട്ടന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് പിടിച്ചോണ്ട് വരരുത്..”

“അതിനെന്താടി..??”

“എനിക്ക് എന്റെ സുഖം മാത്രം നോക്കിയാൽ പോരാ..ഏട്ടന്റെ അവസ്ഥയും മനസിലാക്കണം..”

“ഒലക്ക..!! നീ എന്താടി ഈ പറയുന്നേ.. സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് അവനോട് നല്ല ദേഷ്യമാണുള്ളത്. നിന്നെപ്പോലൊരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയിട്ട് കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന അവനെ ചെരിപ്പൂരി അടിക്കണം..”

“എ.. ഏട്ടൻ ഒരു പാവാ..”

“അത് ശെരി.. അപ്പോ ഞാനാണ് ക്രൂരൻ അല്ലേ..?”

“ഞാനങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..”

“മുൻപ് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ..”

“അത് മുൻപല്ലേ.”

അത് കേട്ട് മാധവന്റെ മുഖം വിടർന്നു.

“നിന്റെയീ ഇണക്കം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷമടക്കാനാവുന്നില്ല..”

“മ്മ്..”

“എന്തൊക്കെയായിരുന്നു എതിർപ്പ്..! നിനക്കുമറിയാമല്ലോ കാര്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെയേ സംഭവിക്കുവെന്ന്..”

“ഭാര്യ മാത്രമല്ല ഞാൻ രണ്ട് കൊച്ചുങ്ങളുടെ അമ്മയുമാണ്. എനിക്കിപ്പോ വേറെ നിവർത്തിയില്ല..”

“അത് കൊണ്ട് മാത്രമാണോ..? എന്നെ ഇഷ്ടമായില്ലേ അപ്പോ..?”

“ഇഷ്ടമാണെന്നൊന്നും ഞാൻ ഒരിക്കലും പറയില്ല. പക്ഷെ എന്തോ.. അറിയില്ല എനിക്ക്..”

“അത് മതി..”

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് പോവാമല്ലേ..?”

വീണ്ടും വികാരമുണർന്ന മാധവന്റെ ചോദ്യം.

“വേണ്ട പോവാം. പ്രസാദേട്ടൻ ചിലപ്പോ ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവില്ല.. വൈകി ചെന്നാൽ നാളെ എനിക്ക് ഏട്ടന്റെ മുഖത്തു പോലും നോക്കാനാവില്ല..”

“നീ എന്താ പറയുന്നേ അശ്വതി.. സമയം നോക്ക്.. അവൻ ഉറങ്ങിക്കാണും..”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *