“പേടിക്കേണ്ട.. അവൻ ഇങ്ങോട്ടൊന്നും വരാൻ പോണില്ല. നല്ല മോളായി നിന്ന് താ.. സ്വർഗം കാണിക്കാം ഞാൻ..”
നാഭിക്കിടയിലെ കൈ കടത്തി മടിക്കുത്തിൽ പിടിച്ച് മെല്ലെ വലിക്കുന്ന സമയം അവൾക്ക് ശ്വാസമെടുത്ത്അടിവയറയച്ചു പിടിക്കേണ്ടി വന്നു. വിങ്ങിയ മുഖവുമായി അയാളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. മാധവന് ചിരിയാണ് വന്നത്.
“തടയണമെങ്കിൽ അൽപം കൂടെ ബലം കൊടുക്കണം പെണ്ണേ…”
“പ്ലീസ്.. ഇപ്പൊ വേണ്ട..”
“മുൻപും നീ ഇതു തന്നെയല്ലേ പറഞ്ഞേ..?”
“ഞാൻ പറയുന്നതൊന്ന് കേൾക്ക്..”
സാരിയൊക്കെ അഴിച്ചിട്ട്, അതും അടുക്കളയിൽ പരിസരബോധമില്ലാതെ നിന്ന് കൊടുകൊടുത്തലുണ്ടാവുന്ന ടെൻഷനായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ. ഇങ്ങനെയുള്ള സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഈ വേഷം ഒരു പ്രശ്നമാണ്. മാധവനും അത് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്.
“അശ്വതി.., ഞാൻ നിന്റെ വേഷ വിധാനങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ പോകുവാ..”
അത് കേട്ട് ഞെട്ടി നിൽക്കുകയാണവൾ.
“ഏത് നിമിഷവും നീ എന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ പാകത്തിൽ വേണം ഇനി വസ്ത്രമണിയാൻ. ഞാൻ കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട് നിനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം. ഇനി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ സാരി ഉടുത്താൽ മതി..”
മടിക്കുത്തിൽ നിന്ന് കൈ പിൻവലിച്ച് അയാളവളെ ചേർത്തു നിർത്തി. വിരലുകൾ അവളുടെ പൊക്കിൾ ചുഴിയിൽ തിരുകി വൃത്തം വരച്ചു കൊണ്ട്.
“മനസിലാവുന്നുണ്ടോ..?
“ഹ്മ്മ്..”
ശ്വാസമായിരുന്നു പെണ്ണിന് മറുപടി.
“ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്.. നിന്റെ ഡേറ്റ് എപ്പഴാ..?”
ചോദ്യം കേട്ട പതർച്ചയിലും കനത്ത നിശ്വാസം വിടുകയാണ് പെണ്ണ്.
“പറയെടി..”
“ഹ്മ്.. ഈ.. ഈയാഴ്ച ഉണ്ടാകും..”
“ഹ ചുമ്മാതല്ല ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞിട്ടും നിനക്ക് പേടിയില്ലാതിരുന്നത് അല്ലേ..?”