“എന്താ അച്ചൂ.?”
“അതയാള് ചായ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞതാ..?”
“മ്മ്.. നിന്നെ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ..?”
“ഓ എന്തായാലും ചായ വെക്കണ്ടതല്ലേ..”
അവളല്പം കൂസസ്സില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
“മ്മ്..”
“ഏട്ടന് വേണോ ചായ..?”
“വേണ്ട..”
“മ്മ് എങ്കി അയാൾക്ക് ചായ കൊടുക്കട്ടെ.. എന്നിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കാട്ടോ..”
പ്രസാദ് തല കുലുക്കി. അശ്വതി നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് ഒരഞ്ചു മിനുട്ട് കൊണ്ട് ചായ ഉണ്ടാക്കി അതുമെടുത്ത് മാധവന്റെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. അയാളവിടെ അവളെ കാത്തു നിൽക്കുവാണ്. മാധവന്റെ മുഖഭാവത്തിലെ പന്തികേട് ശ്രദ്ധിച്ച് വാതിൽക്കൽ നിന്ന് ചായ നീട്ടിയപ്പോൾ അയാളത് വേഗം വാങ്ങി വച്ച് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു.
“ശ് ഹ്… എന്തായിത്..?”
പരിഭവം പോലെ പറഞ്ഞ് അയാളെ കെറുവിച് നോക്കുകയാണ് അശ്വതി.
“എന്താടി.. അടുത്തേക്ക് വരാൻ പാടില്ലേ നിനക്ക്..?”
“പ്രസാദേട്ടൻ ശ്രദ്ധിക്കും.. ഭക്ഷണം കൊടുത്തില്ല..”
അയാളവളുടെ പുറകിലുള്ള വാതിൽ ഉന്തി നീക്കി.
“ഇനി കുഴപ്പമില്ലലോ..”
“അയ്യോ..”
വാതിലടഞ്ഞു കിടക്കുന്നതെങ്ങാനം പ്രസാദേട്ടൻ കണ്ടാൽ എന്ത് വിചാരിക്കുമെന്ന പേടിയിൽ അവൾ ചെറുതായി നിലവിളിച്ചു.
“എന്താടി.. ങ്ങേ..? എന്തിനാ പേടി..?”
അയാളവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ഇടത്തെ കൈ പുണർന്ന് ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർക്കുമ്പോൾ മുലകൾ നെഞ്ചിൽ തട്ടിക്കാതെ കൈകൾ കൊണ്ട് തടഞ്ഞു വെച്ചിട്ടുണ്ട് പെണ്ണ്. പക്ഷെ അവളുടെ കൈകൾ നീക്കി മാറ്റി ഒന്നൂടെ ചേർത്ത് പിടിക്കുകയാണ് മാധവൻ ചെയ്തത്. വിങ്ങി പോയി അവൾ.
“ഇന്നലെയെന്നെ വിട്ടില്ലല്ലോ.. അതുകൊണ്ടാ ആഗ്രഹം ഇന്ന് ശക്തമായത്.”