“ആ നീ തീർന്നിട്ട് വാ..”
“വൈകും..”
“മ്മ്..”
സംശയം ഉളവാക്കുന്ന അവളുടെ മറുപടികൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ സൗമ്യമായി തന്നെ സംസാരിച്ചു.
“ഈ ഡോർ അടക്കണോ..?”
പോകാൻ നേരം അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യത്തിൽ അവനൽപം പന്തികേട് തന്നെ തോന്നി.
“വേണ്ട..”
“ഉം..”
ഉള്ളിൽ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ മൂളിയ ശേഷം അവൾ വാതിൽക്കൽ നിന്നും മറഞ്ഞു. തന്റെ ഇപ്പോഴുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ ഏട്ടന് സംശയം തോന്നിക്കാണുമോ എന്നവൾ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു.
മാധവൻ അടുക്കളയിൽ തന്നെ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഇതെന്തിന്റെ ഭ്രാന്താണ് എന്നെ കൊലക്ക് കൊടുക്കാൻ..
സങ്കടത്തോടെ അവൾ മനസ്സിൽ പിറു പിറുത്ത് കൊണ്ട് അയാളെ നോക്കാതെ പാത്രം സിങ്കിൽ വച്ച് ടാപ് ഓൺ ചെയ്തു.
“എത്ര നേരമായെടി പോയിട്ട്..?”
അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. മാധവൻ പുറകിലേക്ക് ചേർന്ന് അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ പുണർന്നു ചേർന്ന് നിന്നു.
“ശ് ഹ്.. വിട്..വിട്..”
അയാളുടെ രണ്ടു കൈകളും എടുത്ത് മാറ്റി തിരിയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ തൊട്ടു പുറകിൽ നിന്നിരുന്ന അയാൾക്ക് മുന്നിൽ അഭിമുഖമായി നിൽക്കേണ്ടി വന്നു.
“എന്താടി..ങ്ങേ..?”
“പ്ലീസ്.. പ്രസാദേട്ടൻ എന്തെങ്കിലും കേൾക്കും. വാതിലടടച്ചിട്ടില്ല..”
“എന്തേ അടക്കാഞ്ഞേ..?”
“ഞാൻ അയാളുടെ ഭാര്യയാണ്.. എന്നെക്കൊണ്ടാവില്ല ഇങ്ങനെ..”
“ഒഹ്.. ഞാൻ ഇവിടെ വച്ച് നിന്നെ കളിക്കുമെന്ന് പേടിച്ചിട്ടാണോ..?
ആ ചോദ്യം കേട്ട് അവളുടെ കൃഷ്ണ മണികളുടെ ചലനങ്ങൾ വേഗത്തിലായി.
“പേടിക്കേണ്ട..”
മാധവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ തഴുകി പിൻ കഴുത്തിലേക്ക് വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ച് മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളെയൊന്നാകെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പിടിത്തം. പൂച്ച കുഞ്ഞിനെ പോലെ വെരുകുകയാണ് പെണ്ണ്.