“ഫോണിൽ റേഞ്ച് കാണിയ്ക്കുന്നുണ്ടോ”..!!!
“ഒരു പുള്ളിയെ ഉള്ള്”..!!!
“ഓഹ് ഒന്നുണ്ടോ.. ഭാഗ്യം”..!!!
അവർ നിസ്സംഗമായി പറഞ്ഞിട്ട് അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടക്കാനൊരുങ്ങി..പെട്ടെന്നെന്തോ ഓർത്തെന്ന പോലെ അവർ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു……!
“ആഹ്.. നീ വന്നേ.. നിന്റെ മുറി കാണിച്ചു തരാം.”..!!!
ഇനി ഇവിടെയുള്ള കാലം അത്രയും നെറ്റ് ഇല്ലാതെ കഴിയേണ്ടി വരും എന്നുള്ള ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന സത്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു….!
വാട്ട്സ് ആപ്പ് ഇല്ലാതെ ഫേസ് ബുക്ക് ഇല്ലാതെ ഇൻസ്റ്റഗ്രാം ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ എന്ന് ഓർത്തതും എന്റെ തല വരെ മരവിച്ചു പോയിരുന്നു….!
“എന്തെ വരുന്നില്ലേ”…!!!!
അകത്തു നിന്നും മേമയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും ഞാൻ യന്ത്രികമായി തന്നെ അകത്തേക്ക് കയറി….!
എന്റെ ബാഗ് തോളിലിട്ട് കൊണ്ട് കോണിപ്പടി കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനും അവരെ അനുഗമിച്ചു….!
അവരോരു ഇളം നീല നെറ്റി ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ഓരോ സ്റ്റെപ്പും കയറുമ്പോൾ അതല്പം പൊങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു..അപ്പോൾ ചന്ദനം കടഞ്ഞെടുത്തത് പോലുള്ള അവരുടെ കൊഴുത്ത കണം കാലുകൾ എന്റെ മുന്നിൽ തെളിയുകയും മറയുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു….!
ആ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നിട്ടു കൂടി എനിക്കതു ശ്രെദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല….!
പത്തിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ മറ്റോ ആണ് അവരെ ഓർത്തു അവസാനമായി കുലുക്കി കളഞ്ഞത്….!
ആ സ്വഭാവം മാറിയത്തിൽ പിന്നെ അവരെ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നത് പോലും ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു…എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഇത്ര അടുത്ത് ഇത്ര ക്ലിയർ ആയി കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു പെരുപ്പ്…..!