“നാളെ കോളേജിൽ വരുമ്പോൾ, ഓർമ്മയുണ്ടായിരിക്കണം നമൂടേ സീക്രട്ട് ,” ഗോവിന്ദ് പറഞ്ഞു.
പ്രവീൺ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവൻ റിയർ വ്യൂ മിററിലൂടെ എൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“നിൻ്റെ പിങ്ക് പാന്റി എൻ്റെ കൂടെയുണ്ടാകും. നാളെ നീ വരുമ്പോൾ, ഈ പിങ്ക് പാന്റി ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കും എന്ന് നോക്കാം,” അവൻ വികൃതി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
കാർ എൻ്റെ വീടിൻ്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ നിന്നു.
“ബൈ ബേബി! നാളെ കാണാം. കൂടുതൽ വികൃതികളുമായി ഞങ്ങൾ കാത്തിരിക്കും,” ദീപക് ചിരിച്ചു.
ഞാൻ കാറിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി. എൻ്റെ ശരീരം ക്ഷീണിച്ചതും അതേസമയം ആവേശഭരിതവുമായിരുന്നു. പാന്റി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എൻ്റെ യോഗാ പാന്റ്സിനുള്ളിൽ ഒരുതരം നനവ് എനിക്കനുഭവപ്പെട്ടു. അവർ എന്നെ ഒരു യഥാർത്ഥ അടിമയാക്കി മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.