Posted by മാളവിക പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അവരുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. “വിജിത്ത്, നമ്മൾക്കിടയിൽ രഹസ്യങ്ങളില്ല. അവന്റെ ഭാര്യ… അവൾക്കിവിടെ സ്വസ്ഥത കൊടുക്കാൻ നമ്മൾ പാടില്ല. അവൾ നമ്മുടെ കളിപ്പാട്ടമായിരിക്കണം. ഈ വീട്ടിൽ ഇനി നമ്മൾ പറയുന്നതേ നിയമമാകൂ. വിപിൻ… അവൻ ഇനി നമ്മളുടെ വീട്ടുജോലിക്കാരൻ മാത്രമാണ്. ഒരു തടിച്ച ഗൃഹനായിക.”
അവൾ വിപിനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ഉപയോഗിച്ച ആ പദം വിജിത്തിനെ ആവേശഭരിതനാക്കി. അവൻ അവളെ എടുത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി.
”നിന്റെ ബുദ്ധി… നിന്റെ കൗശലം… അതാണ് എന്നെ വീഴ്ത്തിയത്. നീ എന്റെ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് ഈ ലോകം മുഴുവൻ കീഴടക്കാം,” വിജിത്ത് ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അവരുടെ സംഭാഷണത്തിലെ ഓരോ വാക്കും, ഓരോ സ്പർശവും അവരുടെ പങ്കിട്ട വിജയത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു. ദുഃഖമോ, കുറ്റബോധമോ അവരുടെ അടുപ്പത്തിൽ നിഴലിച്ചില്ല. അവർ പരസ്പരം നോക്കി, അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ടത് അധികാരം നേടുന്നതിലെ പങ്കാളിത്തത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള അനുരാഗമായിരുന്നു.
മാളവിക അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല വെച്ച് കിടന്നു. ചുറ്റുമുള്ള നിശബ്ദതയിൽ അവർ ശ്വാസമെടുക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രമേ കേൾക്കാനുള്ളൂ.
”നമ്മുടെ ഭാവി എത്ര മനോഹരമായിരിക്കും, അല്ലേ?” മാളവിക സ്വപ്നത്തിലെന്നോണം മൊഴിഞ്ഞു. “ബിസിനസ്സ് നിനക്കായി. വീടും സ്വത്തും നമ്മുടേതായി. ദിവ്യയുടെ പൂർണ്ണ പിന്തുണ നമുക്കുണ്ട്. അവൾ നമ്മുടെ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി എപ്പോഴും ഉണ്ടാകും.”
”അവനെക്കുറിച്ച് നീ ഇനി ചിന്തിക്കുകയേ വേണ്ട,” വിജിത്ത് ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു. “നാളെ മുതൽ അവൻ നമ്മുടെ വീട്ടിലെ ഒരു നിഴലായിരിക്കും. അവന്റെ തടി… അതാണ് അവനുള്ള ശിക്ഷ. തടിയനും വെളുത്തവനുമായ അവൻ മുഷിഞ്ഞ വേഷത്തിൽ നമ്മൾ പറയുന്ന ജോലികൾ ചെയ്യണം. എനിക്കവനെ ആ വേഷത്തിൽ കാണണം.”