ഇല്ലാലോ മോനെ.
അല്ല ഡ്രെസ്സ് ഒക്കെ എടുത്തു വരാൻ. അത്പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നാണം മറഞ്ഞിരുന്നു
ഹോ അത് ഞാൻ മറന്നിരുന്നു മോനെ
ഇപ്പൊ എടുത്തോണ്ട് വരാം.എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലക്ഷ്മി നിർമ്മലയുടെ റൂമിലേക്ക് കയറി പോയി.
മോനെ ശ്രീ എന്നുള്ള അവരുടെ വിളികേട്ടാണ് ശ്രീ അങ്ങോട്ട് ചെന്നത്.
മോനെ അവളുടെ അലമാരയുടെ ചാവി കാണുന്നില്ലല്ലോ.
മോൻ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോകിയെ.
അപ്പോഴേക്കും ശ്രീ നിർമലയുടെ നമ്പറിലേക്കു കാൾ ചെയ്തതും.
ചേച്ചി കീ ഇല്ലെന്ന അമ്മ പറയുന്നേ.
എന്തിന്റെ.
ചേച്ചിടെ ബ്യൂറോയുടെ.
ഹോ ശ്രീ സോറി അതെന്റെ കയ്യില.
നല്ല ആളാ എന്നിട്ടാണോ.
ഞാൻ മറന്നതാടാ.
ഹ്മ്മ്.
അമ്മ കേൾക്കാതെ. ഇനിയിപ്പോ അതോന്നും ഇടാതെ നടന്നോ അല്ലാതെ.
അവന്റെ സംസാരം കേട്ട് നിർമലക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.
ഹ്മ്മ് നി പോരെ ഇവിടുന്നു വാങ്ങിക്കാം.
ഹ്മ്മ്.
മോനെ അവളുടെ കുറച്ചു ഡ്രസ്സ് ഇവിടിരിപ്പുണ്ട് അലക്കിയിട്ടതായിരുന്നു അത് വേണേൽ.
ഹ്മ്മ് അതെങ്കിൽ അത് എന്നുപറഞ്ഞോണ്ട് ശ്രീ തന്നെ അതെല്ലാം കവറിൽ ആക്കി കൊണ്ട് രണ്ടു അമ്മമാരോടും യാത്രപറഞ്ഞു പോന്നു.
കുറച്ചു ദൂരം എത്തിയപ്പോഴാണ് നിർമല പറഞ്ഞത് വാങ്ങിയില്ലല്ലോ എന്നോർത്തത്
വെറുതെ കിട്ടുന്നത് കളയേണ്ട എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞോണ്ട് അവന് ഹോസ്പിറ്റലിനു മുൻപിലുള്ള മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ കയറി ഒരു പാക്കറ്റ് കോണ്ടം എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ കടയുടമ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.