Posted by
ആ സമയം ഹിരണിന്റെ മനസ്സിൽ അവളോട് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ തികട്ടി വന്നു…
“ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേദന നിനക്ക് മനസിലാവില്ല”
ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ചില സന്ദര്ഭങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായപ്പോൾ അതിൽ തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ അവർക്കുണ്ടായ സങ്കടവും ദേഷ്യവും പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ… അപ്പോൾ മുതൽ തോന്നിയതാണ് ഒറ്റയ്ക്കാണെന്നു… അതെ ചോദ്യം തന്നെയാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ എപ്പോളോ അനീറ്റയോട് ചോദിച്ചതും…
ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേദന നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസിലാവുമോ എന്ന്…
ആ ചോദ്യം നേരിടുന്ന സമയം ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം നൽകിയ അനീറ്റയുടെ മനസിന്റെ വേദന എന്ത് എന്ന് ആ നിമിഷങ്ങളിൽ ഹിരൺ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു…
അനീറ്റയുടെ മുതുകിൽ സാവധാനം തലോടി കൊണ്ട് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവൻ വൃധ ശ്രെമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു….
അവളുടെ നെഞ്ചിലെ സങ്കടങ്ങൾ കണ്ണീരായി ഒഴുകി ഇറങ്ങി അവന്റെ ഡ്രെസ്സിനെ നനയിച്ചു…
അണ പൊട്ടിയോഴുകിയ അവളുടെ സങ്കടങ്ങൾ കെട്ടടങ്ങും വരെ ഹിരൺ അവൾക്കരികിലിരുന്നു….
അമ്മു…….
അവളുടെ കരച്ചിൽ ഒന്ന് അടങ്ങി എന്ന് തോന്നിയ സമയം ഹിരൺ ആ തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു….
മ്മ്…..
പോകണ്ടേ… സമയം ഒരുപാട് ആയി…
ഹിരണിന്റെ അരയിൽ ചുറ്റിയ കൈ വിട്ടു ഷാളിൽ മുഖം തുടച്ചു അവൾ എഴുന്നേറ്റു ഒപ്പം അവനും…
അരികിൽ നിന്ന അവളുടെ അരയോട് ചേർത്തു ഹിരണിന്റെ കൈകൾ അവളെ വലയം ചെയ്തു അവനിലെയ്ക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു…