അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ കോളേജിൽ…..
ഞാൻ: “ഡി ദിവ്യെ പ്രൊജക്റ്റ് കൊണ്ടുവന്നോ നീ?”
ദിവ്യ: “അഹ് അതന്റെ ബാഗിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്. എന്റെ സാനം എന്ത്യേ?”
ഞാൻ: “എന്ത് സാനം?”
അയോ! ഡയറി മിൽക്ക് സിൽക്!
ഇന്നലത്തെ തിരക്കിൽ ആ കാര്യം ഒക്കെ ഞാൻ മറന്നു പോയാലോ ദൈവമെ… ഇനി ഇപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും?.
ദിവ്യ: “ഡാ നീ ഒരു മാതിരി മറ്റേ പരുപാടി കാണിക്കല്ലേ, മര്യാദക്ക് എന്റെ മിട്ടായി തന്നേ…”
ഞാൻ: “എടി അത്.. ഞാൻ…”
ദിവ്യ: “ബ.. ബ.. ബ.. അടിക്കാതെ എന്തേലും പറയടാ തെണ്ടി! അതു കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ എന്റെ സ്വഭാവം മാറും. നിനക്ക് അറിയാലോ എന്നെ?
നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ആ സ്റ്റെപ്പിന്റെ അങ്ങോട്ടേക്ക് വാ! അവിടെ അഞ്ജലി ഉണ്ട്, അവളുടേൽ ഞാൻ കുറച്ചു പേജ് എഴുതാൻ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. നമ്മക്ക് പോയി അത് വാങ്ങിച്ചട്ടു വരാം.. ഡയറി മില്കിന്റെ കാര്യം നമ്മുക്ക് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് സംസാരിക്കാം.”
അവളുടെ സംസാരത്തിന്റെ സ്വരം പെട്ടെന്ന് മാറിയതിൽ എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നി. പക്ഷെ കേൾക്കുക തന്നേ അല്ലാതെ വേറെ നിവർത്തി ഇല്ല. ആ പ്രൊജക്റ്റ് എന്റെ കൈയിൽ കിട്ടിയിട്ടേ അവളോട് എനിക്ക് തിരിച്ചു തറുതല പറയാൻ പറ്റുള്ളൂ, അത്രേം നേരം കേട്ടിരിക്കണം.
ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും വരാന്തയുടെ അറ്റത്തുള്ള സ്റ്റെയർകേസിലോട്ട് നടന്നു.
മ്മ്.. ഉദ്ദേശിച്ചത് പോലെ തന്നേ.. ഇവിടെ അഞ്ജലിയും ഇല്ല ഒരു പറിയും ഇല്ല.
ഞാൻ: “നീ എന്തിനാടി എന്നെ ഇങ്ങോട്ടേക്കു കൊണ്ട് വന്നത്?”