Posted by തോമാച്ചായൻ്റെ വൈറ്റ് എക്കോ സ്പോർട്ട് ഗേറ്റ് കടന്ന് പോയി. അർജുൻ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവൻ്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ഫോൺ ഉണ്ട്. അവൻ അതിലെ റെക്കോർഡിങ് ആപ്പ് ഓൺ ചെയ്തു. റൂം 402-വിലെ ഓരോ നിമിഷവും അവൻ അറിയാൻ പോകുകയാണ്.
തോമാച്ചായൻ്റെ വൈറ്റ് എക്കോ സ്പോർട്ട് ഗേറ്റ് കടന്നുപോയ ശേഷം, അർജുൻ ബെഡ്റൂമിലിരുന്ന് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ തൻ്റെ ചെറിയ ഫോൺ എടുത്തു. അവൻ രഹസ്യമായി ഒട്ടിച്ച റെക്കോർഡിങ് ഉപകരണം ഇപ്പോൾ റൂം 402-ലെ ഓരോ ശബ്ദവും ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ടാകും. അവൻ ആപ്പ് ഓൺ ചെയ്ത് ലൈവ് സ്ട്രീം കേൾക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ആദ്യ നിമിഷങ്ങളിൽ അവൻ്റെ കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞത് കാറിൻ്റെ എഞ്ചിൻ്റെ നേർത്ത ശബ്ദവും, ഗീതുവിൻ്റെയും തോമാച്ചായൻ്റെയും ചിരിയുമായിരുന്നു. അത് ദൂരെ നിന്ന് വരുന്നതിനാൽ വ്യക്തമല്ല. ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറിന് ശേഷം, ശബ്ദങ്ങൾ മാറി.
ഹോട്ടലിൻ്റെ ലോബിയായിരിക്കണം അത്. സാധനങ്ങൾ വെക്കുന്നതിൻ്റെയും, കാഷ്യൽ ബെംഗാളിയിലുള്ള സംസാരത്തിൻ്റെയും നേർത്ത ശബ്ദങ്ങൾ.
“402, സർ. നിങ്ങളുടെ സാധനങ്ങൾ ഇതാ,” ഒരു ഹോട്ടൽ ജീവനക്കാരൻ്റെ ശബ്ദം.
“താങ്ക്സ്. ഗീതു, നീ ഈ ബാഗ് പിടിക്ക്. ഞാൻ കീ എടുത്തിട്ട് വരാം.”
തോമാച്ചായൻ്റെ ശബ്ദം വ്യക്തമായി.
അർജുൻ്റെ ശരീരം വിയർത്തു. അവൾ ആ റൂമിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
പടികൾ കയറിപ്പോകുന്നതിൻ്റെ ശബ്ദവും തുടർന്ന് റൂം തുറക്കുന്നതിൻ്റെ ശബ്ദവും കേട്ടു.
“വൗ! നല്ല റൂം, പുഴയുടെ സൈഡായതുകൊണ്ട് നല്ല തണുപ്പുണ്ടാകും,” ഗീതുവിൻ്റെ ശബ്ദം സന്തോഷം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. ഭയം വേണ്ട! അവൾ ഡാൻസ് മാസ്റ്ററായിട്ടാണ് പോയത്. അർജുൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.