“അത് ഇനി ഞാൻ എങ്ങനെ പറയും അപ്പു ഏട്ടാ. ഞാൻ ഇഷ്ട്ടം ആണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് ആ ചേച്ചിയെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതവില്ലേ..? എനിക്ക് അതിന് കഴിയില്ല. ”
“അപ്പോൾ നിനക്ക് എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ കഴിയും അല്ലേ..?”
“എന്റെ കൈയും കാലും നേരെ ആയാൽ മാത്രമേ ഈ പറഞ്ഞ വിവാഹം നടക്കൂ. അത് വരെ ശ്യാമയ്ക്ക് സമയം ഉണ്ട്. എന്നോട് എന്നെ ഇഷ്ട്ടം ആണെന്ന് പറയാൻ. അതിനായി ഞാൻ കാത്ത് നിൽക്കും.”
ശ്യാമ ദോശ സുധിക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. സുധി ചോദിച്ചു.
“ശ്യാമേ കറിക്ക് നല്ല എരിവ്. കുറച്ചു തേൻ തരുമോ…?”’
ശ്യാമ. പുറത്തേക്കും സുധിയുടെ മുഖത്തേക്കും നോക്കി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.
“അപ്പു ഏട്ടന് ഇപ്പോഴും എല്ലാം കുട്ടി കളിയാണല്ലേ. ഇതൊക്കെ ചേച്ചി അറിഞ്ഞാൽ എന്താകും. എന്നെ കുറിച്ച് എന്ത് കരുതും. ”
“ആരൊക്കെ എന്തൊക്കെ കരുതിയാലും എനിക്ക് ഒന്നും ഇല്ല. എന്റെ മനസ്സിൽ എന്റെ ശ്യാമ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. ഈ വിവാഹത്തിന് ഞാൻ സമ്മതിച്ചിട്ടൊന്നും ഇല്ല. ഒക്കെ സൂചിയുടെ ആഗ്രഹം ആണ്.. ശ്യാമ സമ്മതിച്ചാൽ നമ്മുടെ വിവാഹം നടക്കും. അല്ലെങ്കിൽ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.. ”
അതേസമയം ശ്യാമയുടെ അമ്മയുടെ മുറിയിൽ. സുചിത്ര ശ്യാമയുടെ അമ്മയോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.
“അമ്മേ.. അമ്മയുടെ മോളെ എന്റെ ഏട്ടനെ കൊണ്ട് വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുന്നതിൽ എന്താ അമ്മയുടെ അഭിപ്രായം..?”
“മോളുടെ ഏട്ടന്. അവളെ ഇഷ്ട്ടം ആണോ. അവളുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അറിഞ്ഞും.”