“എന്നാൽ ശ്യാമ ഇനി ബുദ്ധിമുട്ടാൻ പോകുന്നേ ഉള്ളൂ. എന്നെ സഹിക്കാൻ ഇത്തിരി പാട് ആയിരിക്കും. ”
അതും പറഞ്ഞു സുചിത്ര ചിരിച്ചു.
ശ്യാമ ഒന്ന് പേടിച്ചു. അപ്പു ഏട്ടനെ തന്നെ സഹിക്കാൻ പാടാണ്. അങ്ങനെ ആണ് ആ കുറുമ്പ് ഒക്കെ. എന്നാൽ അതൊക്കെ ഇപ്പോൾ താൻ ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ അതിനിടയിൽ ഇവർ എങ്ങനെ.? ഇവരെ എങ്ങനെ..?.. ശ്യാമ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.
“ശ്യാമ പേടിച്ചു പോയോ..? പേടിക്കേണ്ട കേട്ടോ..? ഞാൻ ശ്യാമയെ പച്ചയ്ക്ക് അങ്ങനെ തിന്നുകയൊന്നും ഇല്ല. വറുത്തെടുത്തെ കഴിക്കൂ..”
അതും പറഞ്ഞു സുചിത്ര ചിരിച്ചു.
ശ്യാമ സൂചിത്രയ്ക്ക് ഭക്ഷണം എടുത്തു വെച്ചു.
“അപ്പു ഏട്ടന് കൊടുത്തായിരുന്നോ..?” സുചിത്ര ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല. അപ്പു ഏട്ടന് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ചോറ് കൊടുക്കാം..” ശ്യാമ പറഞ്ഞു.
“അതൊന്നും വേണ്ട ഇതൊക്കെ മതി. വാ നമുക്ക് ഇതൊക്കെ എടുത്തു മുകളിൽ പോകാം. എന്നിട്ട് അവിടെ ഇരുന്ന് കഴിക്കാം. ”
അതും പറഞ്ഞു സുചിത്ര എഴുനേറ്റു. ദോശയും കറിയും എടുത്തു. എന്നിട്ട് ശ്യാമയോട് പറഞ്ഞു.
“ബാക്കിയൊക്കെ ശ്യാമ എടുത്തിട്ട് വാ.”
സുചിത്ര മുകളിലേക്ക് നടന്നു. ശ്യാമ ബ്രഡും ഓംലറ്റും വെള്ളവും എടുത്തിട്ട് മുകളിലേക്ക് നടന്നു.
“നീ എന്തിനാ സുചി. വെറുതെ ശ്യാമയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ ഇതൊക്കെ എടുത്തു ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞത്..”
“അയ്യടാ. .. എന്താണ്. ഇത്രയും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട്. അങ്ങനെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ ശ്യാമ അതൊക്കെ സഹിക്കും അല്ലേ ശ്യാമേ..? എനിക്ക് ഇപ്പോഴല്ലേ ശ്യാമയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ പറ്റുള്ളൂ.. നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എനിക്ക് ശ്യാമയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ പറയുമോ..? അല്ലേ ശ്യാമേ..?” സുചിത്ര പറഞ്ഞു