Posted by അതില്ല.. പോണം… സുലേഖ മണിക്കുട്ടന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു… എന്നാൽ ഇനി കൂടുതൽ ചോദ്യവും ഇല്ല പറച്ചിലും ഇല്ല.. എന്ന് പറഞ്ഞു മണിക്കുട്ടൻ കസേരയിൽ ഇരുന്നു ബാക്കി സിനിമ കാണാൻ തുടങ്ങി.. സുലേഖ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ആട്ടു കല്ലിൽ അരി അരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി..
ഇന്ദു കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നു കഴിഞ്ഞു സുലേഖ കാര്യം ഒക്കെ അവളോട് പറഞ്ഞു.. മണിക്കുട്ടൻ പറഞ്ഞ കാര്യം സുലേഖ പറഞ്ഞില്ല… കുറച്ചു നേരം ഇന്ദു അടുക്കളയിൽ അമ്മേ സഹായിച്ചു അതിന് ഇടയ്ക്ക് സുലേഖ ഒന്ന് മുള്ളിയൊക്കെ വന്നു അരി അരച്ച് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ആണ് മണിക്കുട്ടൻ ചോർ കഴിക്കാൻ അടുക്കളയിൽ വന്നത്.. ഇന്ദു അപ്പോളേക്കും ടീവീയിൽ സീരിയൽ കാണുവാരുന്നു..
നിക്ക് ഞാൻ കൈ ഒന്ന് കഴുകട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു സുലേഖ എനിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോളേക്കും മണിക്കുട്ടൻ പാത്രത്തിൽ ചോർ വിളമ്പി.. കറി കളും എടുത്തു… ഞാൻ വിളമ്പി തരുമാറുന്നല്ലോ.. ഇന്നെന്താ ഇത്ര വിശപ്പ്.. സുലേഖ മ്ലാനമായ മുഖത്തോടെ മണിക്കൂട്ടനെ നോക്കി ചോദിച്ചു..
തന്നെത്താൻ എടുത്തു പഠിച്ചാൽ അത്രയും നല്ലത് എന്ന് കരുതി എടുത്തതാ.. എന്നായാലും അത് വേണമല്ലോ.. ആരെയും ബുദ്ദിമുട്ടിക്കുന്നില്ല.. അത്രയും സമയം കൂടി ബിസ്റ്റാൻഡേർ ആവാലോ.. എന്ന് പറഞ്ഞു സുലേഖയെ ഒരു ദഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടം നോക്കി മണിക്കുട്ടൻ ഹാളിൽ പോയി.. നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ സുലേഖ പുറം കയ്യാൽ തുടച്ചു കൊണ്ട് സുലേഖ ആട്ടു കല്ലിനു അടുത്ത് ഇരുന്നു…
കുഞ്ഞിലേ മുതൽ തന്നെ ജീവൻ ആരുന്നു മണിക്കുട്ടന്.. അറിവ് ഉറയ്ക്കുന്ന പ്രായത്തിലും മുന്നേ ഓരോ ചെറിയ പണി ചെയ്തു കിട്ടുന്ന ചില്ലറ ഓരോന്നും തന്റെ കയ്യിൽ ആണ് കൊണ്ട് തന്നത് കുടിച്ചു കൂത്താടി നടക്കുന്ന അച്ചനെ പോലെ ഒരിക്കലും ആവില്ല അമ്മേ എന്ന് പറഞ്… തന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ആഹാരം വാങ്ങി കഴിച്ചു… ഒരു മകനേക്കാൾ തന്നെ മനസിലാക്കിയവൻ..