Posted by വെളുപ്പിനെ ആയിരുന്നതിനാൽ baypass റോഡും കഴകുട്ടവും ഏറെക്കുറെ ട്രാഫിക് കുറവായിരുന്നു… പിന്നാമ്പുറ കാഴ്ചകൾ പിന്നിലാക്കി ഇന്നോവ മുന്നോട്ടു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു… ആറ്റിങ്ങൽ കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് സൗദമിനി അമ്മ പറഞ്ഞത്
” അരുൺ നമുക്ക് ചായ കുടിക്കാം എവിടേലും നോക്കി നിർത്തു… ”
ORVM മ്മിൽ കൂടി നോക്കിയ ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ഞെട്ടലും, സങ്കടവും മാറി മാറി വിരിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു… അവൾക്കെന്നെ മനസിലായില്ലായിരുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നി… അല്ലെങ്കിലും 12 വർഷത്തിന് ശേഷം കാണുന്ന ആർക്കും എന്നെ മനസ്സിലാകില്ല…. പഴയ ചോക്ലേറ്റ് രൂപം അല്ലല്ലോ ഇപ്പൊ… നന്നേ മെലിഞ്ഞു, മുഖത്ത് വലിയ താടി, അലസമായി ചീകുന്ന മുടി, കരുവാളിച്ച ശരീരം, തുടർച്ചയായുള്ള മദ്യപാനത്തിന്റെ ഫലമായി കുഴിഞ്ഞതും കീഴെ കറുത്ത് മറുക് പോലെയുള്ള പാടുകളും… ഒരു വർഷത്തിന് മുന്നേ ഇതിലും ഭീകരം ആയിരുന്നു അന്നത്തെ ഫോട്ടോ ഡയറക്ടർ ബ്ലെസ്സി കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ ആട്ജീവിതത്തിൽ ഉറപ്പായും കാസ്റ് ചെയ്തേനെ..
കാപ്പി കുടിക്കാൻ കയറിയപ്പോഴും അത് കഴിഞ്ഞും അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ മേൽ വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഒരു പക്ഷേ ഇത്ര ഭീകരമായ ഒരു അവസ്ഥ എന്നിൽ പ്രതീക്ഷിച്ചു കാണില്ല… അവളുടെ മോൾ കാപ്പിക്ക് ശേഷം മുൻ സീറ്റിൽ വന്നിരുന്നു… 10 വയസു കാണും..
ബോർ അടിച്ച ഞാൻ കുഞ്ഞിനോട് സംസാരിച്ചു…
മോൾടെ പേരെന്താ…?
എന്റെ പേര് അനാമിക… എല്ലാരും ആമിന്ന് വിളിക്കും…
ഒരു ഞെട്ടൽ എന്നിലൂടെ കടന്നു പോയി.. ആമി ഞങ്ങളുടെ മോൾക്കിടാൻ കരുതി വെച്ചിരുന്ന പേര്… പെട്ടന്ന് ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ഞാൻ ചോദിച്ചു..