Posted by അരുണിന് നമ്മൾ പ്രണയിച്ചിരുന്ന സമയത്തെ ഒരു കാര്യം ഓർമ ഉണ്ടോ… അച്ഛനും അമ്മയും വീട്ടിൽ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു രാത്രി നിങ്ങൾ എനിക്ക് കൂട്ടിരിക്കാൻ വന്നത്… നിങ്ങൾക്കെന്നെ എന്തും ചെയ്യാനുള്ള അവസരം ഉണ്ടായിട്ടും ഞാൻ അതിനുള്ള സൂചനകൾ തന്നിട്ടും എന്റെ മനസ് നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കൊതിച്ചിട്ടും … നിങ്ങൾ എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഉമ്മ തരുക്കെയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ല ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചത് പോലുമില്ല.. അന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ ഒരു വാചകം ഇപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ട്
” പാറു നീ എന്റെ പെണ്ണല്ലേ എന്നായാലും… ഇപ്പൊ എന്നിൽ നിന്നായാൽ പോലും നിനക്കൊരു കളങ്കം വരുന്നത് ഞാൻ സഹിക്കില്ല… നിന്നെ എല്ലാ പരിശുദ്ധിയോടും കൂടി എന്റെ മണിയറയിൽ എനിക്ക് വേണം.. അന്ന് മതി എനിക്കെല്ലാം ”
വളരെക്കുറച്ചു സമയത്തെ ബന്ധം കൊണ്ട് പോലും പ്രണയിനിയെ ശരീരം പങ്കുവെക്കാൻ വിളിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് ഒരു പാഠമാണ് നിങ്ങൾ..ഇനിയെങ്കിലും എനിക്ക് നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കണം.. ഭാര്യയാകണം… എല്ലാം മറന്ന്… അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു….
അരുണെന്ന 38 വയസുള്ള ഞാനും ശ്രീപാർവതിയെന്ന 37 വയസുള്ള പെണ്ണും ഇന്ന് 12 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മനസമാധനത്തെ ഉറങ്ങും നല്ല സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് കൊണ്ട്…
പിന്നീടാങ്ങോട്ട് പഴയതിലും തീവ്രമായി ഞങ്ങൾ പ്രണയിക്കാൻ തുടങ്ങി… പണ്ടൊക്കെ അമ്മയും അച്ഛനെയും പേടിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു ഇപ്പൊ മകളും ഉണ്ടല്ലോ… കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ അവൾ എല്ലാം വീട്ടിൽ പറയും… അവളുടെ ഡിവോഴ്സ് കഴിഞ്ഞാൽ വിവാഹം.. പക്ഷെ ഇനിയുള്ള വിവാഹം പേപ്പറിൽ മാത്രം മനസ്സുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഭാര്യ ഭർത്താക്കന്മാർ ആയികഴിഞ്ഞിരുന്നു… ആമി മോളെന്നെ അങ്കിൾ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ചങ്ക് പിടയും… കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചിട് വേണം അവളെക്കൊണ്ട് അച്ഛാ എന്ന് വിളിച്ചു പഠിപ്പിക്കാൻ…