“നമ്മളെ സ്കൂളും ടീച്ചേർസിനേം പോലെയല്ല. മറ്റുള്ളോരൊക്കെ ഹൈപ്പർ കോംപറ്റീറ്റിവാ. നമ്മള് സ്ഥിരം ഫസ്റ്റടിക്കുന്നോരല്ലേ. അതിൻ്റെ ഒരു ഇഷ്ടക്കേടുണ്ടാവും. അസൂയേണ്ടാവും”
“ആവും. പ്രശ്നോത്തരി..അക്ഷര ശ്ലോകം.. ക്വിസ് മത്സരങ്ങള്…. വി വേർ ദ ബെസ്റ്റ് ടീം”
“ക്വിസ് കോംപറ്റീഷൻസ്…. ഡിബേറ്റ്സ്… അതൂണ്ട്. നമ്മളെ പ്രേമം. അതൊരു ഇൻ്റലക്ച്വൽ ലൗ ടൈപ്പാല്ലേ കണ്ണാ”
“അവർ ലൗ… ഇതൊരു സാധാരണ പ്രേമാണോ? ദ കൈൻ്റ് ഓഫ് ലൗവ് ദാറ്റ് നെവർ ഫൗണ്ട് ഇൻ പ്ലേ മേറ്റ്സ് പ്ലേ ഗ്രൗണ്ട് ഓർ ബിൽഡേർസ് ട്രെഞ്ചസ്. നോട് ഈവൻ എമങ്ങ് സോൾ മേറ്റ്സ്. ബ്രഹ്മാവും സരസ്വതിയും പോലെ….”
“എല്ലാർക്കും ശിവനേം പാർവതിയേം മതി”
“അതിന് ഭാര്യ ഒരു ട്രാൻസ്ഫർമേഷനൽ കാറ്റലിസ്റ്റ് ആവണം. നീ അങ്ങനെ ആണോ? അല്ലല്ലോ. അതാ പറഞ്ഞത്. എനിക്കെൻ്റെ സരസ്വതി മതി”
“ഇപ്പഴും അല്ലേ”?
“ഇപ്പഴൂന്നല്ല. എപ്പഴും. യൂ ആർ മൈ സരസ്വതി. വി വിൽ ബി ദ ബെസ്റ്റ് ടീം. ആക്ച്വലി വി ആർ ദി ബെസ്റ്റ് ടീം. ഓൾവേയ്സ്. ഫോറെവർ”
“റ്റിൽ എറ്റേണിറ്റി”?
“റ്റിൽ ഏറ്റേണിറ്റി”
മൗനം മാത്രം. രണ്ട് ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ഒന്നാവുന്നു. ഞാൻ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ എണ്ണാൻ തുടങ്ങി. നിമിഷങ്ങൾ ഉതിർന്നു വീണു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
“കണ്ണാ… സമയെത്ര ആയീന്നറിയോ? ആ ശിൽപ്പം കൊണ്ട് പോയി കൊടുക്കണ്ടേ? അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടിന്നിനി എപ്പഴാ വീട്ടിലെത്താ”?
“നീ ഇങ്ങനെ ചാരി കിടക്കുമ്പോ എങ്ങനെയാ പോവാൻ തോന്നാ?…. നിനക്കെൻ്റെ കൂടെ വന്നൂടെ? നമ്മക്കേ കുറ്റിക്കാട്ടൂരിലേക്ക് പോവാം…. ആരും ഒന്നും പറയില്ല. ഭാര്യയെ നോക്കാനുള്ള കപ്പാസിറ്റിയൊക്കെ എനിക്കുണ്ട്”