“അവിടെ ഏതാ പുതിയ കട? ഞാൻ കണ്ടില്ലല്ലോ”
“അതാ ചിറേൻ്റെ അങ്ങട്ട് പോണ റോട്ടിലാ. ഒരു ബൊട്ടീക്. ബീനാച്ചീലുള്ള ഒരു താത്തയാ ഓണറ്. ഗൾഫ്ന്ന് പോന്നപ്പോ ഭർത്താവ് ഇട്ട് കൊടുത്തതാ”
“ഓണറെ കുടുംബചരിത്രൊക്കെ അറിയണെങ്കില് അത്രേം കൂട്ടാവണല്ലോ? എപ്പഴും ആ ബൊട്ടീക്ക് തന്നെ ആവൂല്ലേ? അപ്പോ ടീച്ചറെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റൂല”
“കോളേജല്ലേ? കളർഡ്രെസ്സ് വേണ്ടേ? അമ്മക്ക് പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവൂല. എണ്ണൂറ് രൂപക്കൊക്കെ നല്ല ടോപ്പ് കിട്ടും. ഈ ടോപ്പ് അവിടന്ന് വാങ്ങിയതാ”
ഞാനാ ടോപ്പ് ശ്രദ്ധിച്ചു. ബാംഗ്ലൂരിൻ്റെ ഫാസ്റ്റ് ഫാഷൻ. ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നാണ് അവർ സ്റ്റോക്കെടുക്കുന്നത് എന്ന് ആ ടോപ്പും അതിൻ്റെ സ്റ്റൈലും കണ്ടാലറിയാം. ബ്രിഗേറ്റ് റോഡിലും മാളുകളിലും അതുപോലെയുള്ള ടോപ്പുകളണിഞ്ഞ ശരീരങ്ങളൊരുപാട് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
“നല്ല ടോപ്പല്ലേ കണ്ണാ”?
“ഞാനെന്താ പറയാ? നിനക്കങ്ങനത്തെ കുഴഞ്ഞ പഴഞ്ചൻ ടോപ്പൊന്നും ചേരില്ല. ടോപ്പല്ല ഈ ഡ്രെസ്സ് തന്നെ. നീ എൻ്റെ കൂടെ ഒരു ദിവസം ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് വാ. അവിടെ ഇങ്ങനെത്തെ ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് നടക്കുന്ന ഒരുപാടെണ്ണമുണ്ട്. നിൻ്റെ ഈ ഇൻ്റലക്ച്വൽ പേർസണാലിറ്റിക്കും കണ്ടംപ്ലേറ്റീവ് ക്യാരക്ടറിനും ഒന്നും പറ്റിയ ഡ്രസ്സല്ല ഇത്. ഇത് നല്ല കാഷ്വൽ ഡ്രസ്സാ. ഇവിടെ കംപയറ് ചെയ്യാൻ ആരും ഇല്ലാത്തോണ്ടാ. ബാംഗ്ലൂരിലാവുമ്പോ നിനക്കത് മനസ്സിലാവും. യു നീഡ് സംതിങ് മോർ എലഗൻ്റ്. നല്ല ഭംഗിയുള്ള ചുരിദാറ്. ജീൻസും കുർത്തിയും. അല്ലെങ്കിൽ ജീൻസ് ജാക്കറ്റ്. അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ…. അതും പോരാഞ്ഞിട്ട് ചേരാത്ത ഒരു മാലേം. നിനക്ക് പണ്ടും ഡ്രസ്സ് സെൻസ് തീരെയില്ല. നിങ്ങൾക്ക് ആർക്കും ഇല്ല. പൊതുവേ ടീച്ചേർസൊക്കെ അങ്ങനെത്തന്നെയാ. ശമ്പളൊക്കെ ഇഷ്ടം പോലെണ്ട്. എന്നാലോ ഡ്രസ്സും അപ്പിയറൻസും ഒക്കെ ഏതോ കാലത്തേം. എന്നോ എടുത്ത് പോയ ഫാഷനാണ് അതൊക്കെ”