“എടീ എൻ്റെ കെട്ടിയോൻ അറിയില്ലേ…”
“അറിയരുത്. അറിഞ്ഞാൽ പുള്ളിക്ക് തന്നെയാ പ്രശ്നം..”
“ഇന്നത്തെ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെന്താ ചെയ്യണ്ടത്?”
“പിന്നെ അവര് വിളിക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ പോയാ മതി.. നിൻ്റെ സമയത്തിൻ്റെ സൗകര്യവും അവർ പരിഗണിക്കും.”
“എങ്കിലും…”
“എടി പൊട്ടീ… ഇതൊരു ഭാഗ്യമായിട്ട് വേണം കരുതാൻ… നീ സ്വർഗ്ഗം കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ശരിയ്ക്കും സ്വർഗ്ഗം?”
“നീ തെളിച്ച് പറ…”
“ഇന്ന് നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അവരുടെ ഏതെങ്കിലും ചാപ്പലിലോ വേറെ സെയ്ഫ് ആയ സ്ഥലത്തോ വച്ച് ഒരു പ്രാർത്ഥന പോലുള്ള ചടങ്ങിന് നിന്നെ വിളിക്കും. നീ പോയി നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചാൽ മാത്രം മതി. ഞാൻ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയുന്നില്ല.”
“എടീ വല്ലോ ലീഗൽ പ്രശ്നവും വന്നാലോ?”
“അവരുടെ കൈയ്യിൽ ഒതുങ്ങാത്ത ഏത് നിയമം ആണ് ഇവിടെ? ഇതിന് വേണ്ടി അവരുടെ സ്കൂളിലെ ചെറിയ പിള്ളേർ പോലും ഉണ്ട് അവരുടെ കസ്റ്റഡിയിൽ. നീ അവരുടെ സഭയിലെ ആളല്ലേ… കെട്ടിയവന്മാർ അറിയാതെ എത്രയോ ഹിന്ദുപ്പെണ്ണുങ്ങൾ പോലും വരുന്നു… എന്നിട്ടും ഇത് വേറെ ഒരു മനുഷ്യൻ അറിയുന്നില്ല എന്ന് പറയുമ്പോൾ തന്നെ അറിയില്ലേ അവരുടെ ഹോൾഡ്?”
“എങ്കിലും എനിക്ക് ഇതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.”
“നീ കണ്ടിട്ട് വിശ്വസിച്ചാൽ മതി. സ്വന്തം അനുഭവത്തിൽ വരുമ്പോഴേ എല്ലാവർക്കും വിശ്വാസം ആവൂ. അതുവരെ ഇത് അസൂയ കൊണ്ട് പറയുന്നതാണെന്നൊക്കെയാവും എല്ലാവരും പറയുക. അത് തന്നെയാണ് ഇതിൻ്റെ സേഫ്റ്റിയും.”
“പക്ഷെ ഞാൻ മാത്രം.. എങ്ങാനും പിടിക്കപ്പെട്ടാലോ?”
“അപ്പൊ ഞാനോ? നിനക്ക് എന്നെ മാത്രമേ ഇപ്പോൾ അറിയൂ എന്നേ ഉള്ളൂ. നീ അറിയുന്ന, നാട്ടിലെ ഒരുപാട് പേരുണ്ടാവും അവിടെ. ആദ്യത്തെ ദിവസം കണ്ട് നീ ഞെട്ടാതിരുന്നാൽ മതി…”