“mmm mm..”
“ടൈറ്റ് ആയിട്ടുള്ളത് ഇട്ട് നടക്കണ്ട. വേറെ ബ്രാ വാങ്ങണം.”
“mmm…”
“വാങ്ങിത്തരണോ?”
(വലത് കൈ ഇടത് വശത്ത് ബ്രായുടെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് കയറ്റിക്കൊണ്ടു ഞാൻ ചോദിച്ചു.)
“mmm…..”
“വേണോ?” (unexpected reply)
(കൈ ആവേശത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ഫാസ്റ്റ് ആയി ഉള്ളിലേയ്ക്ക് കയറി. മുലക്കണ്ണിൽ തടഞ്ഞ് ബ്രായുടെ മറുവശത്തെ സൈഡിലൂടെ അൽപ്പം പുറത്ത് വന്നു. കൈ ഞാൻ വീണ്ടും ഉള്ളിലേയ്ക്ക് വലിച്ചെടുത്തു. മുലക്കണ്ണിൽ ഉരഞ്ഞ് കൊണ്ട്. പൊതിഞ്ഞ് പിടിച്ചു.)
“mmm…….”
“എന്ത്?”
“പോ…”
“പറ, എനിക്കറിയില്ല.”
“ബ്രാ…”
ഞാൻ ചന്ദനപ്പൊട്ടിൽ ഒന്ന് വലുതായി പിടിച്ച് വേദനിപ്പിക്കാതെ പിച്ചി. പാലുണ്ടെങ്കിൽ ചീറ്റുന്നത് പോലെ…
Sssss…….
(മുലക്കണ്ണിന് ചുറ്റുമുള്ള ഡാർക് ഏരിയയ്ക്ക് മലയാളത്തിൽ എന്തെങ്കിലും വാക്കുണ്ടോ? എനിക്കറിയില്ല. ഇംഗ്ലിഷിൽ “അരിയോള (Areola)” എന്നാണ്. ‘മുലക്കണ്ണ്’ എന്ന് വച്ചാൽ അറ്റത്തുള്ള പാൽ ചുരത്തുന്ന മുന്തിരിയുടെ പേരല്ലേ… അങ്ങനെയൊരു വാക്കില്ലെങ്കിൽ അത് മലയാളം എന്ന ഭാഷയുടെ എത്ര വലിയ തോൽവിയാണ്? അറിയാവുന്നവർ ഉണ്ടെങ്കിൽ കമൻ്റ് ചെയ്യുക. Seriously.)
എന്തായാലും പറഞ്ഞ് വന്നത്, എൻ്റെ കൈ ഇപ്പോൾ എൻ്റെ അമ്മയുടെ, സോറി, അമ്മക്കുഞ്ഞിൻ്റെ മുലക്കണ്ണിനു ചുറ്റുമുള്ള കറുത്ത വട്ടത്തിലാണ്. മാറിലെ മായാചന്ദനപ്പൊട്ടെന്ന് പറയാം തത്കാലം. ശരിയായ വാക്കില്ലാത്തത് കൊണ്ട് കൂടിയാവാം കവി ഇങ്ങനെ എഴുതിയത്.
മണൽ തരികളുടെ വലുപ്പത്തിൽ ചെറിയ കുറച്ച് തടിപ്പുകൾ. രോമാഞ്ചത്തിൻ്റെ തടിപ്പാവാം.. അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെയാവാം… കാണാതെ അറിയില്ല.