പഴയൊരു മലയാളം പാട്ടും മൂളി ഞാൻ സോഫയിലേക്ക് നടന്നു.
“കാട്…. കറുത്ത കാട്……
മനുഷ്യനാദ്യം പിറന്ന വീട്…”
എനിക്ക് വേണ്ടി എഴുതിയ വരികൾ പോലെ…..
കോഫി കൊണ്ട് വരുന്നുണ്ട്.
“നട നട അന്നനട കണ്ടാ തെയ്യം മുടിയഴിക്കും…
നോക്ക്……….. വെള്ളിക്കിണ്ണം തുള്ളിതുളുമ്പുന്ന ചേല്…”
ഈ പാട്ട് പാടിക്കൊണ്ട് വരുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഈ പാട്ടിൽ മഞ്ജരി ഇട്ടിരിക്കുന്ന മൂളലുകൾ ഒക്കെ അമ്മക്കുഞ്ഞിൽ നിന്ന് ഇൻസ്പയഡ് ആണോ എന്ന് ഈ അടുത്ത കാലത്തായി എനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ട്. ചേരുന്ന വരികളും.. ഇന്നലെ ഇത് സൂര്യാ മ്യൂസിക്കിൽ വന്നപ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ എൻ്റെ അമ്മക്കുഞ്ഞ് മാത്ര….
**”എടാ………….!!!”**
എൻ്റെ ചിന്തകളുടെ മങ്ങിയ ലോകത്ത് അമ്മക്കുഞ്ഞിൻ്റെ അലർച്ച പ്രതിധ്വനിച്ചു. ഞാൻ ബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. എൻ്റെ ഇടത് കൈ അപ്പോഴും മുഖത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ച് പൊക്കി പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
കോഫി എൻ്റെ വലത് കൈയ്യിൽ തന്നിട്ട് ഇടത് കൈയ്ക്കിട്ട് ഒറ്റ അടി…
“നീ കുറച്ച് കൂടുന്നുണ്ട്….”
ഭദ്രകാളിയെപ്പോലെ ഉറഞ്ഞുതുള്ളി നിൽക്കുകയാണ്.
അടിയുടെ ഇംപാക്റ്റിൽ എൻ്റെ കാലിൽ രണ്ട് തുള്ളി തിളച്ച കോഫി വീണു.
“അയ്യോ അമ്മേ അരുതേ….”
മൂക്കും വീർപ്പിച്ച് ചാടിത്തുള്ളി തിരിച്ച് പോയി… ദേഷ്യമാണെങ്കിലും പോക്ക് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്.
“ബാക്ക് ഓക്കേ
ബാക്ക് ഓക്കേ….”
(മനസ്സിൽ)
കോഫിയും എടുത്ത് ഞാൻ റൂമിൽ പോയി… കൈയ്ക്ക് മണം വല്ലോം ഉണ്ടോന്ന് നോക്കാൻ വന്നതാണ്. സോഫയിൽ ഇരുന്നു മണത്ത് നോക്കുന്നതെങ്ങാനും കണ്ടാൽ വെളിവില്ലാതെ എൻ്റെ മൂക്കിടിച്ച് പഴുപ്പിക്കും.