Posted by എന്നോർത്തപ്പോൾ ലേഖയുടെ ചുണ്ടുകൾ മെല്ലെ വിടർന്നു ആ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിയുന്നത് രാഹുലിന്റെ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
രാഹുലിനെന്ന മകന്നു അത് നൽകിയ സന്തോഷത്തിനു അതിരില്ലായിരുന്നു
കാമത്തിന്റെ നെറുകയിൽ ആഗ്രഹിച്ചു പോയ അമ്മയെന്ന സത്യത്തെ ഇനിയൊരിക്കലും വിട്ടുകളയാത്ത വിധം
പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കണം എന്നവന്റെ മനസ്സിൽ ആരോ മന്ത്രിക്കുന്ന പൊലെ തോന്നി.
ഇന്നുമുതൽ തന്നെ പ്രസവിച്ച അമ്മയല്ല
മറിച്ചു തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളിലൂടെ തന്നോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കാൻ വേണ്ടി തയ്യാറായി കഴിഞ്ഞ കാമുകിയെന്നോ പ്രണനിനിയെന്നോ അതുമല്ലേൽ തനിക്കു ഇഷ്ടമുള്ള എന്തു പേരിട്ടു വേണേലും വിളിക്കാൻ അവകാശമുള്ളവൾ ആയി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നീയെന്താ ഇനിയും ആലോചിക്കുന്നെ എന്ന് നാണം വെടിഞ്ഞു കൊണ്ട് ലേഖ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
അല്ല അമ്മെയെന്നെല്ലെങ്കിൽപിന്നെ എന്തു വിളിക്കും എന്നാലോചിച്ചു പോയതാ.
അതിപ്പോ തന്നെ എന്തിനാ.
ഇടയിൽ കൺഫ്യൂഷൻ വരാൻ പാടില്ലല്ലോ ആദ്യം തന്നെ അതുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ
അവന്റെ പുഞ്ചിരിയോടുള്ള മറുപടി കേട്ട് ലേഖ അവന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചോണ്ട്.
ഇങ്ങിനെ ഒരു മകൻ.
അമ്മയെ പ്രാപിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം പിറന്ന തെമ്മാടി ചെറുക്കൻ
അമ്മയുടെ കൊഞ്ചലിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് മകനോടുള്ള സ്നേഹം ആണോ അതോ കാമം കൊണ്ട് മകനെന്നെ സത്യത്തെ മൂടി മറക്കാനുള്ള തന്ത്രമാണോ എന്നറിയാതെ രാഹുൽ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു പോയി.
രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അന്വേന്യം തിരിച്ചറിഞതും.