!!ചേച്ചീ പാല് വരാറായി ഉള്ളിൽ വിടട്ടെ!!

Chechi Palu Vararaayi Ullil Vidatte | Author : Deepak

അന്നൊക്കെ വിരുന്നു പോവുക എന്നാൽ  വളരെ സന്തോഷമുള്ള ഒരു കാര്യമായിരുന്നു.

ആ കാലഘട്ടത്തിലൊക്കെ മനുഷ്യനും മനുഷ്യനും തമ്മിലായിരുന്നു ബന്ധങ്ങൾ ഒക്കെയും നിലനിന്നിരുന്നത്. ഇന്നത്തെ പോലെ മൊബൈലുകളോ അല്ലെങ്കിൽ യഥേഷ്ടം സഞ്ചരിക്കാവുന്ന വാഹനങ്ങളോ ഒന്നും തന്നെ ആ സമയത്ത് ഇല്ലായിരുന്നു.

അതൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ കുറെ പേർക്ക് മാത്രം.

മൊബൈലിന്റെ കാര്യമല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്.

വാഹനത്തിന്റെയും ഫോണിന്റെയും ഒക്കെ കാര്യമാണ്.

പക്ഷേ ഈ പറഞ്ഞ വിരുന്ന് പോക്കൊക്കെ വല്ലപ്പോഴും ഒരിക്കൽ മാത്രമേയുള്ളൂ.

അതും ചില മഹാഭാഗ്യവാൻമാർക്ക്. സ്കൂൾ അടയ്ക്കുന്ന സമയങ്ങളിലും ഉത്സവ അവധിക്കാല സമയങ്ങളിലും ഒക്കെ ഇതുപോലെയുള്ള വിരുന്നിന് വളരെയേറെ പോയിട്ടുണ്ട്.

അതിൽ ഓർത്തു വയ്ക്കാവുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ഇന്നും ഓർമിക്കുന്ന ഒരു സംഭവം മനസ്സിലുണ്ട്.

ഞാനും സന്തോഷും കളിക്കൂട്ടുകാരായിരുന്നു.

സന്തോഷ് എന്റെ അച്ഛന്റെ ജേഷ്ഠന്റെ മകൻ അതായത് എന്റെ വലിയച്ചന്റെ മകൻ ആയിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഒരേ സ്കൂളിലായിരുന്നു പഠിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും വീടുകൾ തമ്മിൽ രണ്ടുമൂന്നു കിലോമീറ്റർ ദൂരവ്യത്യാസമുണ്ട്.

ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ സന്തോഷിന്റെ വീട്ടിലും സന്തോഷ് എന്റെ വീട്ടിലും വിരുന്നു വരുമായിരുന്നു.

ഓണക്കാല അവധിക്ക് ഞാൻ അവിടെ പോയാൽ ഒരാഴ്ച താമസിക്കും.

ക്രിസ്തുമസിനും അങ്ങനെതന്നെ.

അങ്ങനെ ഒരു ക്രിസ്മസ് കാല അവധിക്ക് ഞാൻ വല്യച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ പോയി.