ലൂസി ടീച്ചറിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തിച്ചുമ്പികൊണ്ട് തന്റെ ശുക്ലം മുഴുവൻ അവരുടെ പൂറിലേയ്ക്ക് ഒഴുക്കി ഒഴുക്കി വിട്ടു. ആ സുഖമെല്ലാം വിട്ടൊഴിയുന്നതുവരെ പതുക്കെ പതുക്കെ ലൂസി കുണ്ണ അനക്കികൊണ്ടിരുന്നു. മദ്രാസ് മെയിൽ ചെന്നൈ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വന്ന് നിൽക്കുന്നത് പോലെ ലൂസി അണച്ചുപോയി.
ലൂസി : ഹാ ഹായ്…… ആഹാഗ്… ആഹാഗ്..
ലൂസിയുടെ ഞരക്കം അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതായി.
അവൾ ഊക്ക് തളർച്ചയിൽ ടീച്ചറിന്റെ മുലകളിലേക്ക് അമർന്നു വീണു.
കാവ്യ ടീച്ചറിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പിടിവിട്ടു.
അവൾ ടീച്ചറിന്റെ ഇരു കവിളുകളിലും ഞെക്കിപ്പിടിച്ചു. ലൂസിയെ തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ട് അവൾ തന്റെ പൂർ കൊണ്ടുവന്ന് ടീച്ചറിന്റെ മുഖത്ത് വെച്ചിരുന്നു.
കാവ്യ: നിന്റെ തീരാക്കഴപ്പ് തീർന്നോ, മൈരെ ഗൗരി ലക്ഷ്മി. നക്കെടീ എന്റെ പൂറ്.
കാവ്യ അവളുടെ കന്തുകൾ ടീച്ചറിന്റെ ചുണ്ടിലിട്ടു ഉരച്ചു.
രതിമൂർച്ച തളർച്ചയിൽ കിടന്ന ടീച്ചർക്ക് അപ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യാൻ തോന്നിയില്ല.
ടീച്ചർ: അങ്ങനൊന്നും പറയാതെ കാവ്യെ, ഞാൻ നിന്റെ ടീച്ചർ അല്ലേ.
കാവ്യ: ഫ, തേവിടിച്ചീ, ടീച്ചറാണ് പോലും ടീച്ചർ. നാണമില്ലേ നിങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ പറയാൻ. നിങ്ങൾ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത് മുഴുവൻ പുരുഷ വിദ്വേഷമല്ലേ. എന്റെ ക്ലാസിലുള്ള എല്ലാ ആൺകുട്ടികളെയും നിങ്ങൾ എനിക്ക് എതിരാക്കിയില്ലേ. എന്തിന് കോളേജിൽ തന്നെയുള്ള എല്ലാ ആൺകുട്ടികളും എനിക്കെതിരായില്ലേ.
അതിനെല്ലാം കാരണക്കാരി നിങ്ങൾ ഒറ്റ ഒരുത്തി അല്ലേ. നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീ ആയിരിക്കില്ല. പിശാച് ആണ് പിശാച്. നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും ഞാൻ ഒരു ടീച്ചർ ആയിട്ട് പോലും കണ്ടിട്ടില്ല.