സാരമില്ല. അവിടെ.പോയി എന്താണ് situation എന്ന് നോക്കാം. അങ്ങനെ ഒരു 5 മാസത്തെ വീട്ടു തടങ്കൽ കഴിഞ്ഞ് എൻ്റെ അപ്പ എന്നെ കോയമ്പത്തൂർ ഉള്ള കോളജിൽ ആക്കി. കോളജിൻ്റെ ഹോസ്റ്റൽ സൗകര്യം എത്ര വെടിപ്പല്ല എന്ന് അപ്പയോട് ആരോ പറഞ്ഞത് കാരണം എന്നെ അടുത്തുള്ള ഒരു PG (paying guest) accomodation ൽ ആക്കി.
രണ്ടുദിവസം അപ്പ കൂടെ നിന്ന്, കോളേജും, ഹോസ്റ്റലും(PG) വഴികളും, അടുത്തുള്ള ക്ലിനിക്, ഹോസ്പിറ്റൽ, ഒക്കെ കാണിച്ചു തന്നു. എനിക്ക് ഫെഡറൽ ബാങ്കിൽ.ഒരു അക്കൗണ്ടും എടുത്തു. അങ്ങനെ എൻ്റെ MBA പഠിത്തം തുടങ്ങി.
ക്ലാസിൽ എല്ലാം കൂടെ 30 കുട്ടികൾ. അതിൽ 20 പെണ്ണുങ്ങൾ. കണ്ടാൽ.കൊള്ളാവുന്ന ഒരൊറ്റ ആൺ തരി പോലുമില്ല. എന്തൊരു കഷ്ടം. PG യില്.ആണെങ്കിൽ എൻ്റെ ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ള ഒറ്റ ഒരണ്ണം ഇല്ല. അതെ കോളജിൽ ഉള്ള വേറെ രണ്ടുമൂന്നേണം ഒണ്ട്.
എൻ്റെ റൂമിൽ ആണെങ്കിൽ ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠിക്കുന്ന പഠിപ്പിസ്റ്റ്. 2 പേര് ആണ് ഒരു റൂമിൽ. ആകെപ്പാടെ ഒരു സുഖമില്ലാത്ത setup. ക്ലാസുകൾ തുടങ്ങി, കൂടെയുള്ള സഹപാഠികളുമായി ചെറിയ സൗഹൃദം ആയി. എന്നാലും എൻ്റെ ടെസ്റ്റിന് പറ്റിയ ഒരെണ്ണം മരുന്നിനു പോലുമില്ല.
അങ്ങനെ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് ഒരു ശനിയാഴ്ച PG യില് ഉള്ള സെക്യൂരിറ്റി എൻ്റെ മുറിയിൽ വന്ന് പറഞ്ഞു, ആരോ താഴെ കാണാൻ വന്നിരുന്നു. ഞാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. ലാവണ്യ ആവുമോ…താഴെ എത്തിയെപ്പോ എൻ്റെ പഴയ സഹപാഠി ഹേമ. മുമ്പ് ഉള്ള ഭാഗത്ത് ഞാനും അവളും കൂടി കുത്ത് പടം ആദ്മായി കണ്ട കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. ഹൊ…ഒരുത്തി എങ്കിലും ഉണ്ടല്ലോ.