മനു: നീ വീട്ടിലോട്ടു വാ നിന്നെ ഞാൻ ശരിക്കും തുറന്നു ഇരുത്തുന്നുണ്ട്.
വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവന്റെ തോളിൽ തലവെച്ച് കിടന്നു. അവൻ ഒരു കൈ കൊണ്ട് എന്റെ തോളിൽ തലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളെ അങ്ങനെ കണ്ടാൽ ആർക്കാണെങ്കിലും ഒന്നെങ്കിൽ കമിതാക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയും ഭർത്താവും എന്ന് തോന്നുകയുള്ളൂ. ഭർത്താവിൽ നിന്ന് അകന്ന് മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ തോളിൽ ഇതുപോലെ ചാരികിടന്ന് ഇങ്ങനെ പബ്ലിക്കായി ഒരു ബസ്സിൽ യാത്ര ചെയ്യുക. ഒരിക്കൽപോലും ഞാൻ സങ്കൽപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒന്നായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ ഞാനത് അവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ നന്നായി എൻജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു, കുറേനാൾ ചങ്ങലക്കിട്ട എന്റെ ഉള്ളിലെ മോഹങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും, കൂട് തുറന്നുവിട്ട പക്ഷിയെ പോലെ ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ തൊട്ടും തലോടിയും ഒക്കെ ഇരുന്ന് അവസാനം ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങേണ്ട സ്റ്റോപ്പ് ആയി.
മനു: വാ ചേച്ചി, ഇറങ്ങാം.
അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ബാഗ് എടുത്തു, ബസ്സിൽ അപ്പോൾ ആൾക്കാർ കുറവായിരുന്നു. ഷാള് ഇടാതെ തന്നെ ഞാൻ ബസ്സിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി. ഒരു ഭർത്താവിനെ പോലെ എന്റെ ബാഗും അവന്റെ ബാഗും അവൻ തന്നെ ആയിരുന്നു എടുത്തത്.
ഞാൻ: നീ ഇതിനുമുമ്പ് ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടോ
മനു: ഹാ ഒരുവട്ടം വന്നിട്ടുണ്ട് എനിക്ക് സ്ഥലം ഒക്കെ നന്നായി അറിയാം. സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്ന് ഒരു 5 മിനിറ്റ് നടക്കാനേ ഉള്ളൂ.
അത്ര നഗരപ്രദേശം ആയിരുന്നില്ല അവിടെ, വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. ചില ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരും, ഫാമിലിയും ഒക്കെ താമസിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലം. സ്റ്റോപ്പിൽ തന്നെ ഇടത്തരം ഹോട്ടലുകൾ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ ഇടത്തേക്ക് ഒരു ചെറിയ വഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കോൺക്രീറ്റ് റോഡ് ആണ്, ഇതു വശത്തുമായി ഒരു നിലയുള്ള ചെറിയ ചെറിയ വീടുകൾ.. അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ നടന്നു.