സോറി ഞാൻ വേറെ ടെൻഷനിൽ ആയിരുന്നു. ഇതെന്താ പെട്ടെന്ന് ഒരു അറ്റാക്ക്. പപ്പ നല്ല ഹെൽത്തി ആയിരുന്നില്ലേ???
അറിയില്ലെടാ… എന്നെ പെട്ടെന്ന് കാണണം എന്നാ പറഞ്ഞേ. എനിക്ക് ഉടനെ പോണം. നീ എന്തെങ്കിലും വഴി ഉണ്ടാക്കണം പ്ലീസ്…
പൂജ കരയാൻ തുടങ്ങി. സമയം ആണെങ്കിൽ പത്തുമണി കഴിഞ്ഞു.
ഡീ ഈ നേരത്ത് ഇനി ബസും ട്രെയിനും ഒന്നും കാണില്ല. നമ്മക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് പിടിക്കാം. നീ അത്യാവശ്യം വേണ്ട ഡ്രസ്സ് എല്ലാം പാക്ക് ചെയ്യ്. ഞാൻ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്യാം.
ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് എങ്ങനെ എയർപോർട്ടിൽ പോകും എന്ന കാര്യം ഓർത്തത്.
മൈര് എല്ലാ വലയും കൂടെ ഒരുമിച്ചാണല്ലോ വരുന്നത് എന്നോർത്ത് അപ്പു ഓപ്പോസിറ്റ് ഉള്ള ഡോക്ടർടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ഓടി. തന്റെ കാറിനു സ്റ്റാർട്ടിങ് ട്രെബിൾ ആണെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു അപ്പു കീ ഒപ്പിച്ചു. ഈ അസമയത്തു ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചതിനു ക്ഷമയും പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞതും പൂജ ഡോർ അടക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരുന്നു.
ഈ സമയത്ത് എന്താ ഡോക്ടറോട് സംസാരിക്കാൻ?
തികച്ചും ന്യായമായ ചോദ്യം. മറുപടി കൊടുക്കാതിരിക്കുന്നയാണ് നല്ലതെന്ന് അപ്പുവിന് തോന്നി. അവൻ ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.
പൂജ: നീ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തോ?
അപ്പു: ഇല്ല.
പൂജ : അത് ചെയ്യാതെ ആണോ നീ സമയത്ത് അയാളോട് എന്താ സംസാരിക്കാൻ പോയത്.
അപ്പു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പൂജക്ക് നല്ല ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു. വഴക്കിടാൻ പറ്റാത്ത സന്ദർഭം ആയതുകൊണ്ട് അവൾ ഒന്നും പറയാതെ നടന്നു. നടന്നുകൊണ്ട് അവൾ ടിക്കറ്റ് കിട്ടാൻ ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി. ഡോക്ടർ ടെ കാർ അൺലോക്ക് ആകിയപ്പോഴാണ് അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കിയത്.