നീ എന്താ ഒന്നും പറയാത്തെ??? എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറയടാ…നീ ഇപ്പൊ വന്നില്ലെങ്കിൽ ആ പിശാശ് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വരും. അത് കൂടുതൽ പ്രേശ്നമാവും.
എന്നിട്ടും യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ല.
ഏട്ടന്റെ മുത്തല്ലേ…ഏട്ടനോട് സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ വാ.
അപ്പു അവസാനത്തെ അടവും എടുത്തു. അതിൽ അവൾ വീഴുമെന്ന് അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു. മുഖത്ത് ഒരു പുച്ഛചിരി മാത്രമാണ് വന്നത്. കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നിർവികാരമായിരുന്നു.
ഇനി എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ലെന്ന് അവന് മനസിലായി. കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ അവൻ ലിഫ്റ്റ് ലക്ഷ്യം വെച്ച് നടന്നു. ലിഫ്റ്റ് ഡോർ അടയുന്നതിനു മുൻപ് അവൻ ഒന്നുകൂടി കാറിലേക്ക് നോക്കി. അമ്മു ഇപ്പോഴും അനങ്ങാതെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. പൂജ പോയതിനുശേഷം നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് യന്ത്രികമായാണ് അവൻ നടന്നത്. അമ്മുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന മണവും അവനെ തോൽപിച്ചു. പൂജ ഡോർ തുറന്നതും അമ്മു എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചതും ഒന്നും അവൻ കേട്ടില്ല.
തന്റെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ടും അന്തം വിട്ടു നിൽക്കുന്ന അപ്പുവിനെ കണ്ട് പൂജ ഒന്നൂടെ ഉറക്കെ ചോദിച്ചു.
ഹലോ…. അമ്മു എവടെന്ന്??? ചെവി കേട്ടൂടെ???
ഇപ്പോഴാണ് അപ്പുവിന് സ്ഥലകാലബോധം വന്നത്.
അമ്മു…. അവൾ കാറിലുണ്ട്…
തപ്പി തടഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
കാറിലോ??? വാട്ട് ഹാപ്പെൻഡ്?
ഞങ്ങൾ പിണങ്ങി. ദേഷ്യം പിടിച്ച് വരാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല…