പഴയ ആവേശത്തിന് യാതൊരു കുറവും ഇല്ല ല്ലേ…കിതച്ചുകൊണ്ട് അമ്മു പറഞ്ഞു.
ശ്വാസം എടുക്കുമ്പോൾ പൊങ്ങിയും താഴ്ന്നും കളിക്കുന്ന അമ്മുവിന്റെ വലിയ മുലകളിൽ ആയിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണ്.
അപ്പു എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു. അവൻ അമ്മുവിനെ തള്ളി മാറ്റി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു. അമ്മു തടയാൻ നിന്നില്ല. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യവും സങ്കടവും കടലുപോലെ ഇരമ്പി വന്നു. അപ്പു ഫോൺ എടുത്തു. പൂജ ആയിരിക്കുമെന്ന് അമ്മുവിന് ഉറപ്പായിരുന്നു. അപ്പു കാൾ എടുത്തപ്പോൾ ചുടു കണ്ണീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒഴുകി.
ആങ്ങളെടേം പെങ്ങളുടെം കിന്നരിക്കൽ കഴിഞ്ഞില്ലേ?
അപ്പു മറുപടി പറയാതെ അമ്മുവിനെ നോക്കി. അവൾ ഭാവവെത്യാസമില്ലാതെ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ അവനെ നോക്കുകയാണ്.
ഹലോ…. കേൾക്കുന്നില്ലേ???
കേൾക്കുന്നുണ്ട്. പറ.
എനിക്ക് വിശക്കുന്നു. വേഗം വാ നമ്മുക്ക് കഴിക്കാം.
ദാ വരുന്നു.
എവിടെയാ ഉള്ളേ???
ഞങ്ങൾ പാർക്കിങ്ങിൽ ഉണ്ട്.
കുറേ നേരമായല്ലോ??? എന്നെ എങ്ങനെ പുകച്ചു പുറത്തു ചാടിക്കാം എന്ന് ഗൂഢാലോചന ആവും അല്ലേ?
നീ ഒന്ന് വാ അടക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം.
അപ്പു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് അമ്മുവിനെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകൾ കോപം കൊണ്ട് ജ്വാലിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
മോളെ നീ വാ. നമുക്ക് ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോകാം. നമ്മൾ ചേട്ടനും അനിയത്തിയും തമ്മിൽ ശെരിയാവില്ല. അത് മോൾക്ക് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മനസിലാകും.
അമ്മു മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ കേട്ടിരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. അവളുടെ ഉള്ളിലെന്താണ് ഒരു പിടിയും കിട്ടാതെ അപ്പു കുഴഞ്ഞു.