സിന്ധുവിന്റെ കരച്ചിൽ സ്വിച്ചിട്ട പോലെ നിന്നു.. അവൾ എണീറ്റിരുന്നു..
“നിനക്കെന്താടീ അറിയേണ്ടത്..?. പറ..”
സിന്ധുവിന്റെ കയ്യെടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ച് അതിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് റീന ചോദിച്ചു..
“അത്… ഞാൻ… എനിക്ക്…”
സിന്ധുവിന് ഒന്നും പറയാൻ കിട്ടിയില്ല..
“എന്നാ ഞാൻ പറയാം… നിനക്ക് കുറേ ദിവസമായി ഈ അസുഖം തുടങ്ങിയിട്ട്… ഞാനതെല്ലാം അറിയുന്നുണ്ട്… നീ ചോദിക്കാത്തതെന്തേ എന്നാലോചിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ…”
സിന്ധു അന്തംവിട്ട് റീനയെ നോക്കി..
“എടീ പൂറീ… ദിവസവും പുതിയ നൈറ്റിയിട്ട് ഞാൻ വന്നു… നീയൊന്നും ചോദിച്ചില്ല… എന്റെ ബാത്ത്റൂമിൽ കയറിയപ്പോ നീയൊരു നൈറ്റ് ഡ്രസ് കണ്ടില്ലേ…?
അത് നീ കാണാൻ വേണ്ടിത്തന്നെ ഞാൻ വെച്ചതാ… അത് കണ്ടിട്ടും നീയൊന്നും ചോദിച്ചില്ല…”
സിന്ധു അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയാണ്.. റീന പറയുന്നതൊന്നും അവൾക്ക് മനസിലായില്ല..
“ എന്റെ മുഖത്തും ശരീരത്തും നല്ല മാറ്റമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയാം.. നിനക്കുമത് മനസിലായിട്ടുണ്ട്… എന്നിട്ടും നീയെന്നോടൊന്നും ചോദിച്ചില്ല… ഈ കൈ ചെയ്ൻ എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയിട്ട് മൂന്നാല് ദിവസമായി.. ഞാൻ കെട്ടിയില്ലെന്നേയുള്ളൂ… ഇന്നിത് കെട്ടിയത് നീ കാണാൻ വേണ്ടിത്തന്നാ… അത് കണ്ടിട്ടെങ്കിലും നീയെന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ വേണ്ടിയാ…”
തന്നെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇവളിതെല്ലാം ചെയ്തത്.. താനെന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻവേണ്ടി..
എന്തിന്… ?..
“നിനക്ക് ഇതെല്ലാം എവിടുന്ന് കിട്ടി എന്നെങ്കിലും നീ ചോദിക്കുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയേ… ഒന്നും ചോദിക്കാതെ അവളിരുന്ന് കരയുന്നു..പൂറി…”