ചിരിയോടെ രജനി ചോദിച്ചു.
“പിന്നെ,പത്മനാഭന്റെ ചാകാൻ കിടക്കുന്ന അമ്മയെ കാണാഞ്ഞിട്ടാ… എന്റെ മോൾക്കിത് വാങ്ങാനായിത്തന്നെ പോയതാ അച്ചൻ…”
“ഒരുപാട് പൈസയായില്ലേ അച്ചാ…”?
“ഉം… കുറച്ചായി.. സാരമില്ലെടീ… പൈസ കയ്യിൽ വെച്ചോണ്ടിരുന്നാ ഇത് കാണാൻ പറ്റോ…?
എന്ത് ഭംഗിയാ മോൾക്കിത് കെട്ടിയിട്ട്..”
“അച്ചാ…”
രജനി ചിണുങ്ങി.
“എന്താ മോളേ…?”
“എനിക്കിപ്പം വേണം… നമുക്കങ്ങോട്ട് പോകാം…”
പമ്പ് ഹൗസിന് നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് രജനിപറഞ്ഞു.
“വേണോടീ മോളേ… പിന്നെ പോരെ..?”
“ പോര.. ഇപ്പത്തന്നെ വേണം… ഒലിക്കുകയാ അച്ചാ…”
ഒരു നാണവുമില്ലാതെ രജനി പറഞ്ഞു.
“എന്നാ അച്ചൻ നക്കിത്തരാ…”
“നക്കിയാ മാത്രം പോരച്ചാ… അച്ചൻ കയറ്റിത്തരണം… രണ്ടിലും കയറ്റിത്തരണം…”
“നിന്റെ നാത്തൂനെങ്ങാനും ഇങ്ങോട്ട് വരുവോടീ… ?”
“ഇല്ലച്ചാ… അവൾ നല്ല ഉറക്കമാ… ഇനി ഞാൻ ചെന്ന് വിളിക്കാതെ അവൾ എഴുന്നേൽക്കൂല…”
“എന്നാ വാ…”
അയാൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു.
“അയ്യടാ… ഞാൻ നടക്കൂല… എന്റെ കാലിൽ ചെളി പറ്റും…”
“ഇതിനെക്കൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ ഈശ്വരാ….”
ശിവരാമൻ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവളെ നിലത്ത് നിന്ന് കോരിയെടുത്തു.
നടക്കുമ്പോൾ ഇന്നെന്തായാലും അച്ചന്റെ തോളിൽ തൂങ്ങി പൊതിക്കണമെന്നായിരുന്നു അവളുടെ മനസിൽ.
“അച്ചാ… ചിലപ്പോ അച്ചൻ ഒരരഞ്ഞാണം കൂടി വാങ്ങേണ്ടിവരും..”
ശ്രദ്ധയോടെ രജനി പറഞ്ഞു.
“അതാർക്കാടീ… ?”
മനസിലാവാതെ അയാൾ ചോദിച്ചു.
“അച്ചന്റെ സ്വന്തം മോൾക്ക്… ഇത് കണ്ടാ ഗോപു പ്രശ്നമുണ്ടാക്കൂലേ അച്ചാ…?”
“അയ്യോ.. മോളേ… അവളോടിത് പറയരുത്… എന്നെയവൾ കൊല്ലും..”