അതെങ്ങിനെ ശരിയാവും..?
അതെന്റെ അച്ചനല്ലേ… ?
വേണ്ട… അത് ശരിയാവില്ല.. അത് പാടില്ല..
ഇവൾ എന്താന്ന് വെച്ചാ ചെയ്തോട്ടെ.. താനറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് തന്നെ ചെയ്തോട്ടെ..
തനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല.
പക്ഷേ, തന്റെ കുത്തിപ്പറിച്ച്, ഇടക്കിടെ തുറന്നടയുന്ന പൂറിനോടെന്ത് സമാധാനം പറയും..?
ചൊറിയുന്ന കൂതിത്തുളയുടെ ചൊറിച്ചിൽ എങ്ങിനെ മാറ്റും..? അതിനൊരു കുണ്ണ തന്നെ വേണ്ടേ..?
ഗോപികയുടെ മനസിൽ അച്ചന്റെ പടവലക്കണ്ണ
നിന്നാടി.
എന്നാലും, അച്ചൻ ഇവളുടെ പാന്റിയെടുത്തെന്ന് സത്യമാണ്. എന്ന് വെച്ച് അച്ചനെയെങ്ങിനെ ഇതിലേക്ക് കൊണ്ടുവരും… !?
അച്ചനോട് പറയാൻ പറ്റുമോ… ?
ചോദിക്കാൻ പറ്റുമോ…?
ഇവളെന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്… ?
ഈശ്വരാ,,, രണ്ടെണ്ണത്തിന്റേയും കഴപ്പ് കൊണ്ട് കുടുംബം തകരുമോ..?
“ഗോപൂ… നീയെന്ത് തീരുമാനിച്ചു….?
ഞാനേതായാലും അച്ചനോട് സംസാരിക്കാൻ പോവാ…”
“എന്ത് സംസാരിക്കാൻ..?”
സംശയത്തോടെ ഗോപിക ചോദിച്ചു.
“എടീ… അച്ചന്റെ കുണ്ണ നീ കണ്ടില്ലേ..?
അതെനിക്ക് വേണമെന്ന്… നമുക്ക് വേണമെന്ന്…”
“രാജീ…”
ഗോപിക ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
“എന്തേ… നിനക്ക് വേണ്ടേ…?”
“എടീ… രാജീ..ഞാൻ..ഞാനെങ്ങിനെ..?”
“എന്റെ ഗോപൂ… നീയത് കണ്ടില്ലേ… എന്താ അതിന്റൊരു വലിപ്പം… പൂറ്റിലൊന്ന് കേറിക്കിട്ടിയാ എന്തായിരിക്കും സുഖം… എനിക്കെന്തായാലും വേണം… ഞാനിന്ന് തന്നെ അച്ചനോട് സംസാരിക്കും..”
അവളുടെ മനസറിയാൻ വേണ്ടി രജനി പറഞ്ഞു.
“എടീ..അതെന്റെ അച്ചനാ… “
ഗോപികയുടെ ശബ്ദത്തിന് വലിയ ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു.
“അതിന്… ?
ഇപ്പോ എന്റേയും അച്ചനാ… ആ അച്ചനാ..എന്റെ പാന്റിയെടുത്ത്….’ “