“ഹ്..ലോ… ഏട്ടാ….”
“എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു.”
“കേട്ടില്ല.. സൈലന്റ് ആയിരുന്നു.”
“ഇറങ്ങിയില്ലേ…?”
“ഇറങ്ങി..”
“കൂട്ടാൻ വരണോ..?”
“വേണ്ട.. ബസ് കേറുവാ.. ഞാൻ വിളിക്കാം..”
“കേറുന്നേയുള്ളോ..?”
“ആ ബ്ലോക്ക് ഉണ്ട്..ഞാൻ വിളിക്കാം..”
“ആ..”
അവൾ വേഗം കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് വീണ്ടും ദീർഘ ശ്വാസമെടുത്ത് റിതിനെ നോക്കി. അവൻ ചിരിക്കുകയാണ്.
“പ്രാന്ത..!”
അവൾ മന്ത്രിച്ചു. മുലക്കണ്ണിൽ തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അവനവളുടെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ നുണഞ്ഞു. അവളും അതിനോട് സഹകരിച്ച് ചുണ്ടുകൾ തുറന്നു കൊടുത്തു.
സന്ധ്യ മയങ്ങുമ്പോൾ ആമിയെ കാണാഞ്ഞിട്ട് വീണ്ടും ഫോണിൽ വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അവൾ നടന്ന് വരുന്നത് കാണുന്നത്. റിതിന്റെ കാറിൽ തന്നെയാണ് അവൾ കട്ട് റോഡിൽ വന്നിറങ്ങിയത്. ശ്രീ എഴുന്നേറ്റ് അവളെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. നല്ല ക്ഷീണത്തോടെ വരുന്ന ആമിയുടെ മുഖത്ത് ഭാവ വ്യത്യാസമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. അവനെ നോക്കാതെ പടി കയറുമ്പോൾ ശ്രീ ചോദിച്ചു.
“ആമി.. വിളിച്ചിട്ട് എത്ര നേരമായി..?”
“ഇങ്ങോട്ടുള്ള ബ്ലോക്ക് ഏട്ടനറിയില്ലേ..?
“എത്ര തവണ വിളിച്ചു.”
“ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു.”
പാതി ഗൗരവത്തിലാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്. അവനൊന്നും മിണ്ടാനായില്ല. വേറെയൊന്നും പറയാതെ ഉള്ളിലേക്ക് പോകുന്ന അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് നിർത്തിച്ചു.
“ആമി.. സോറി…”
“സോറിയൊന്നും വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ..”
“പ്ലീസ് ഡി… ദേഷ്യമുണ്ടോ..?”
“ഉണ്ട്..”
“എന്തിനാ..?”
“എന്റെ കാര്യം ഓർക്കാതെ, ചിന്തിക്കാതെ ഓഫായി കിടന്നതല്ലേ..”
“എടി..പറ്റിപ്പോയി.. മാപ്പ്..”