“ സന്തോഷം ആയോ?…”
“ ആയി…. നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് … ഇത് ഇപ്പോൾ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ സാരി എല്ലാം ഉടുത്തത്?”
“ ചേട്ടനെ കാണിക്കാൻ…. ചേട്ടന് ചേച്ചിയെ മിസ്സ് ചെയ്യാതിരിക്കാൻ…”
“അപ്പൂ…. നിന്നോട് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടാണോ ഇങ്ങനെ എല്ലാം ചെയ്യുന്നത് …. ആ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞോ… എനിക്ക് വട്ട് ഒന്നും ഇല്ല … അനുവിനെ ഞാൻ മിസ്സ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറച്ചായി …. അതിന് ഈ വേഷം കെട്ടി നിന്നാൽ ഒന്നും അത് മാറില്ല… നാട്ടിൽ പോയി അവളെ നേരിട്ട് കണ്ട് , ദാ ഇങ്ങനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചാലെ അത് മാറു…. … :”
“ ചേട്ടാ ഞാൻ…” അപർണ്ണ ഇടക്ക് കയറി പറഞ്ഞു.
“ ഞാൻ പറയുന്നത് മുഴുവൻ കേൾക്ക് …ഇവിടെ നീ എന്റെ കൂടെ ഉള്ളതാണ് എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആശ്വാസം…. നീ വന്നതിന് ശേഷം ആണ് അനു ഇല്ലാത്ത ഒരു കുറവ് എനിക്ക് ഫീൽ ചെയ്യാതിരുന്ന് തുടങ്ങിയത്… നീ അപ്പു ആയിട്ട് തന്നെ നിന്നാൽ മതി …. എനിക്ക് അത് കാണാൻ ആണ് ഇഷ്ട്ടം…” ഇത് പറഞ്ഞപ്പോർ ജയന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു .
അവൾക്ക് എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ആയി. അന്ന് രാത്രിയിലും മഴ പെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്നു. തലേ ദിവസത്തെ അപേക്ഷിച്ച് നല്ല ശക്തിയിൽ ആണ് മഴ പെയ്തിരുന്നത്. ഭക്ഷണ ശേഷം ജയൻ താഴേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ട അപർണ്ണക്ക് ശെരിക്കും കലി വന്നു. ഇന്ന് എന്തായാലും വിട്ട് കൊടുക്കാൻ അവൾ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.
“ജയേട്ടാ… വെറുതെ കളിക്കല്ലേ… ഇവിടെ കിടന്നാൽ പോരെ…”
“അപ്പൂസേ അത് ശെരിയാവില്ല…. നീ വലിയ കുട്ടി ആണ്… ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്നാൽ അത് ശെരിയാവില്ല… നീ ഈ സാരിയും മാറാപ്പും എല്ലാം മാറ്റി. കിടന്ന് ഉറങ്ങ്..”