ശരത് വേഗം അവിടെ എത്തി ശാനിബിനെ വിളിച്ചു.
ഡാ നീ ചോറ് തിന്നോ ശരതനോട് അമ്മമ്മ ചോദിച്ചു.
“ആ തിന്നു”
ലക്ഷ്മികുട്ടിക്ക് ശരതിനെ അറിയോ? ശാനിബ് ചോദിച്ചു.
‘ഹും മൈരൻ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി എന്നൊക്കെ വിളിച്ച് അമ്മമ്മയെ വളക്കുകയാണ്’ ശരത് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മി: പിന്നെ അറിയാതെ എൻ്റെ മോളുടെ മോനാണ് ശരത്. നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും കൂട്ടുകാർ ആണോ
ശാനിബ്: ആഹാ എന്നിട്ട് ഇങ്ങനെ ഒരു സുന്ദരി കുട്ടി അമ്മമ്മ വീട്ടിലുള്ളത് ഇവൻ ഇതുവരെ എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ… കൂട്ടുകാരൻ ആയിട്ട് എന്ത് കാര്യം?
ലക്ഷ്മി: കണ്ടോ ശരതേ നിൻ്റെ കൂട്ടുകാരൻ പറയുന്നത് ഞാൻ സുന്ദരി കുട്ടിയാണെന്ന്.
ഈ മൈരൻ അമ്മമ്മയെ വളക്കുകയാണ് എന്ന് ശരത്ത് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
ശരത്: അമ്മമ്മേ നിങ്ങൾക്ക് പോവാൻ ആയില്ലേ
ലക്ഷ്മി: വീട്ടി പോവാൻ ഞാൻ നിന്നെയും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പൊഴാണ് ഇവനെ പരിചയപ്പെട്ടത്.
ശരത്: ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം അമ്മമ്മ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കൂ…
ശരത് ശാനിബിനെയും കൂട്ടി നടന്ന് നീങ്ങി..
“മോൻ ഇടക്കൊക്കെ ശരതിൻ്റെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് വാ” ലക്ഷ്മി ശാനിബിനോട് പറഞ്ഞു.
മൈരൻ അമ്മമ്മയെ ഏകദേശം വളച്ചതായി ശരതിന് ബോധ്യമായി
ശാനിബ്: നിൻ്റെ വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു ചരക്ക് തള്ള ഉണ്ടായിട്ട് നീ എന്നോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..
ശാനിബിൻ്റെ ഉമ്മാമയെ കളിക്കാൻ നടക്കുന്ന ശരതിന് ശാനിബിൻ്റെ സംസാരത്തെ എതിർക്കാൻ ആയില്ല.
ശരത്ത്: എട മൈരാ ഞാൻ എത്ര സമയമായി നിന്നെ നോക്കുന്നു.
ഒരു ഉമ്മച്ചി പെണ്ണിനെ ഞാൻ ഏകദേശം വളച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട് – നല്ല പളുങ്ക് പാത്രം പോലത്തെ സുന്ദരിയാണ്.