കുറച്ചുനേരം മൗനംപൂണ്ടുനിന്ന മീനാക്ഷി അവസാനമൊരുവഴി കണ്ടിട്ടെന്നപോലെ തുടർന്നു:
“”…അത്… അതച്ഛന് എന്റൊപ്പമൊന്നു വരാവോ..??”””
“”…ഇവനിവടുള്ളപ്പൊ ഞാനെന്തിനാ മോളേ വരുന്നേ..?? ഇനിയെന്തായാലും രാജീവിനെക്കാട്ടിയും
നിന്റെമേലധികാരം ഇവനുതന്നാ…
ഇവൻ വരും… മോള് നാളെയിവനേങ്കൂട്ടിയങ്ങു പോയാമതി..!!”””
“”…ഞാനോ..?”””_ അങ്ങേര് പറഞ്ഞത് എന്നെപ്പറ്റിയാണോന്നുപോലും മാനസ്സിലുന്നേന് മുമ്പേ അവളുടെ മറുപടി പുറപ്പെട്ടിരുന്നു:
“”…സിത്തുവെങ്ങും വരൂലച്ഛാ…. ഞാൻ കോളേജീപ്പോണതൊന്നും അവനിഷ്ടമാവില്ല….!!”””
“”…അതവനല്ലല്ലോ തീരുമാനിക്കുന്നത്… മോള്പോകാൻ റെഡിയായിക്കോ… നാളെയിവൻ വന്നിരിക്കും..!!”””_ മരുമോളെ സ്നേഹംകൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞശേഷം അങ്ങേരെന്റെനേരേ നോക്കി:
“”…ഡാ… നാളെയിവൾക്കൊപ്പം കോളേജിപ്പൊയ്ക്കോണം കേട്ടല്ലോ… ഇനിയതിനും നീയെന്തേലും കുന്നായ്മകാണിച്ചാ… കഴുത്തു ഞാൻവെട്ടും….!!”””_ ഭീഷണിയുടെ ശബ്ദത്തിലെന്നോടു
പറഞ്ഞുകൊണ്ടമ്മയേം മാറ്റി റൂമിലേയ്ക്കു നടക്കാന്തുടങ്ങിയ പുള്ളിയെ നോക്കി, നിങ്ങളങ്ങോട്ടാ വഴിമാറിക്കൊടുത്താണ് ആരോമൽചേകവരു പോട്ടെന്നും പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടു ഞാനും വീട്ടിന്നിറങ്ങി…
വീട്ടിലിരുന്നാൽ വല്ലതും കടുത്തതു ചെയ്തുപോകുമെന്നു തോന്നിയതിനാൽ ശ്രീയേയുംകൂട്ടി പുറത്തൊക്കെ തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞുനടന്ന ഞാൻ വൈകുന്നേരമൊക്കെയായപ്പോൾ
ഗ്രൗണ്ടിലേയ്ക്കു ചെന്നു…
അന്നു കോളേജ് ക്രിക്കറ്റ്ടീമിലും അതേപോലെ വിക്ടറിലെവൻസെന്ന അറിയപ്പെടുന്നക്ലബ്ബിലും കളിയ്ക്കുന്നതിനാൽ നോമിനു ഗ്രൗണ്ടിലത്യാവശ്യം ആരാധകരൊക്കെണ്ട്…