പിറ്റേന്നും ഉച്ചകഴിഞ്ഞതോടെ കോളേജിന്ന് കൂട്ടത്തോടെ വണ്ടിയുമെടുത്ത് പുറത്തുചാടിയ ഞങ്ങൾ കോളേജുവിടുന്ന സമയത്തോടടുത്തപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെദിവസവും പതിവുപോലെ മെഡിക്കൽകോളേജിന് മുന്നിലെത്തി…
“”…മ്മ്മ്..?? എങ്ങോട്ടാ..??”””_ വണ്ടിയിൽനിന്നുമിറങ്ങി പതിവുപോലെ വെയ്റ്റിങ്ഷെഡ്ഡിലേയ്ക്കു നടക്കാനൊരുങ്ങവേ ശ്രീയെന്നോട് ചോദിച്ചു…
അതിന്, ഇതെന്തുകൂത്ത് എന്നഭാവത്തിൽ ഞാനവനെയൊന്നു നോക്കിയതും,
“”…വെയ്റ്റിങ്ഷെഡ്ഡിലിരുന്നുള്ള നിന്റെ പെരുത്തുസേവനങ്ങൾക്കു നന്ദി… നീയേ… നീയെന്റൊപ്പം വാ… അവിടെ വേറാരെങ്കിലും നിന്നോളും..!!”””_ ശ്രീ പറഞ്ഞതുകേട്ടതും കൂടെനിന്ന മൈരന്മാരാക്കിച്ചിരി തുടങ്ങി…
“”…എന്നാ ഞാനിന്നവിടെ നിയ്ക്കാം… എന്താ..??”””_ കാർത്തിയെല്ലാരുടെയും അഭിപ്രായമറിയാനായി ഓരോരുത്തരെയും മാറിമാറി നോക്കി…
“”…ബെസ്റ്റ്.! ഇവനായ്രുന്നപ്പൊ അവളുമാര് വളഞ്ഞിട്ടു കളിയാക്കിയെന്നേയുള്ളൂ… നിയാണെങ്കി എല്ലാങ്കൂടി തല്ലും… വേണ്ട… അതോണ്ട് നീയുംപോണ്ട… അവിടെ ഞാമ്പൊയ്ക്കോളാം..!!”””_ റോബിൻ കാർത്തിയെയൊന്നു ഞോണ്ടിക്കൊണ്ട് സ്വന്തം അഭിപ്രായമറിയിച്ചപ്പോൾ അതിന് കാർത്തിയ്ക്കൊഴികെ മാറ്റാർക്കും എതിരഭിപ്രായമില്ലായ്രുന്നു…
അങ്ങനൊരിയ്ക്കൽ കൂടി പ്ലാനൊക്കെ വിശദീകരിച്ചിട്ട് ഞങ്ങൾ സ്വന്തം സ്ഥാനത്തേയ്ക്കു നീങ്ങി…
ഞാനും ശ്രീയുംകൂടി കോളേജിന്റെ മെയിൻഗേറ്റിന്റെ ഭാഗത്ത് കുറച്ചുമാറിയാണ് നിന്നത്…
“”…ഡാ… നിനക്കവനെ അറിയാമോ..??”””_ നിന്നിടത്തുനിന്നും ഒന്നിനേംവിടാതെ ചൂഴ്ന്നുനോക്കി നിന്നയെന്നോട് ശ്രീചോദിച്ചതും ഞാനില്ലയെന്നർത്ഥത്തിൽ ചുമൽകൂച്ചി….