പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 7 [Malini Krishnan] [Climax]

Posted by

“അല്ല അമ്മയോട് പറയാതെ പോവുന്നത് ശെരി ആണോ” ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.

“ഓ… പറ്റില്ലെങ്കിൽ വേണ്ടന്നെ, ഞാൻ പിന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും പോയിക്കോളാം”

“എന്താടോ, കുറച്ച് നിർബന്ധിച്ച ഞാൻ തന്നെ വരിലെ” അവളും ഞാനും ചിരിച്ചു.

“അല്ല കാര്യം പറ, അമ്മ അറിയാതെ എങ്ങനെ പോകും”

“അത് എനിക്ക് അറിയാത്തത് കൊണ്ടാണല്ലോ നിന്നോട് കാര്യം പറഞ്ഞത്. നീ ആ നേഴ്സ് ആയിട്ട് നല്ല കമ്പനി അല്ലെ, എന്തേലും ഒരു പ്ലാൻ സെറ്റപ്പ് ആകെ” എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ തൊലിൽ തട്ടി.

“അങ്ങനെ ചെയ്ത നിനക്ക് എന്റെ വക്കാ ഒരു സമ്മാനം ഉണ്ട്” അവൾ എടക്കണ്ണ് ഇട്ട് എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“പ്ലീസ് ഡീ… ഇനിയും സസ്പെൻസ് ഇടല്ലേ, എനിക്ക് വയ്യ ടെൻഷൻ അടിച്ച് നടക്കാൻ, കാര്യം പറ നീ”

“കഴിക്കാൻ പോവുമ്പോ ഫുൾ ചിലവ് എന്റെ വക്കാ…” അവൾ വല്യ സർപ്രൈസ് എന്ന പോലെ പറഞ്ഞു. ഇവൾ ഇവിടെ അങ്ങ് ഇട്ടിട്ട് പോയാലോ, വെറുതെ ആളെ വടിയാക്കാൻ. ഞാൻ അവളെ നോക്കിയപ്പോ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ച് നടപ്പുണ്ട്, ഇവൾ ഇനി എന്നെ കളിയാക്കാൻ വേണ്ടി ചെയുന്നത് ആണോ…

“എന്താടാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കുന്നെ, എന്നോടും കൂടി പറ” എന്റെ മുഖത്ത് മിന്നി മറയുന്ന എക്സ്പ്രഷൻ കണ്ടിട്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

“അല്ല ഹോസ്പിറ്റൽ ചാടാൻ ഉള്ള പ്ലാൻ നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കാ ആയിരുന്നു” എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ അവൾ ആ ഫ്ലോർ മൊത്തം 2-3 വട്ടം നടത്തിച്ചു. നടത്തവും സംസാരവും ഒക്കെ ആയിട്ട് സമയം പോയത് ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും അറിഞ്ഞില്ല… അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് റൂമിലേക്ക് പോയി, അവളെ ബെഡിൽ കിടക്കാൻ സഹായിച്ചിട്ട് ഞാനും ഇറങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവളോട് യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട് പോവാൻ നേരത്ത് അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *