“ഇവള്ടെ സ്വഭാവത്തിന് പറ്റിയത് നല്ല ഒരു കലിപ്പൻ ആയിരുന്നു… ഇവൾ ആ പാവത്തിനെ എന്തൊക്കെ ചെയ്യും എന്ന് കണ്ടറിയണം” പ്രിയയും കൂടി ചേർന്ന് അവളെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.
“എല്ലാർക്കും എന്റെ മെല്ലെ കുതിര കേറാൻ കിട്ടിയ ഒരു അവസരം അല്ലെ, ആയിക്കോട്ടെ…”
“ഇല്ലെടി മോളെ, ഞങ്ങൾ നിനക്ക് ഫുൾ സപ്പോർട്ട്. നിനക്ക് അവനോട് കാര്യം പറയുമ്പോ എങ്ങനെ പറയണം എന്ത് പറയണം എന്ന് വല്ല കൺഫ്യൂഷനും ഉണ്ടെകിൽ ടിപ്സ് ഞാൻ പറഞ്ഞ് തരും” മീര പറഞ്ഞു.
“അതിന്ടെ ഒന്നും ആവിശ്യം ഇല്ല, സിമ്പിൾ ആയിട്ട് ഞാൻ തന്നെ പറയും… ഞാൻ എന്റെ പേര് പറയുമ്പോ ആദ്യം, അപ്പൊ തന്നെ അവന്ന് കാര്യം മനസ്സിലാവും, പിന്നെ അങ്ങോട്ട് പറയും ഞാൻ…”
⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩⏩
ഞാൻ വൈകിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയപ്പോ വോക്കിങ് സ്റ്റിക്കിന്ടെ സഹായത്തോടെ അവൾ നടക്കാൻ ശ്രേമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, കൂടെ ഗ്രീഷ്മ ചേച്ചിയും ഉണ്ട്.
“ഓ ഇവിടെ ഒക്കെ ഉണ്ടോ, കുറച്ച് ആയാലോ കണ്ടിട്ട്” ഞാൻ ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ നിന്നെ പോലെ പണി ഇല്ലാതെ നടക്കുവാലെലോ, എനിക്ക് വേറെ രോഗികളെയും നോക്കണ്ടേ, ഇവിടെ മാത്രം നിന്ന മതിയോ…” ചേച്ചി മറുപടി തന്നു, ആഹ് എനിക്ക് അത് കിട്ടണം
“നീ വന്നത് ഏതായാലും നന്നായി, നീ ഇവളെ ഒന്ന് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടത്തിച്ചേ, എനിക്ക് വേറെ ഒരു കാര്യത്തിന് പോവാൻ ഉണ്ട്” ചേച്ചി പറഞ്ഞു. ചേച്ചി എനിക്ക് അവളുടെ കൂടെ നിൽക്കാൻ ഒരു അവസരം തന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി, ഒരു താങ്ക്സ് പറയാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റിയില്ല. അവൾക്ക് നടക്കാൻ കുറച്ച് അധികം ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു കൈ എന്റെ തോളിൽ കൂടെ ഇട്ടിട്ട് ആണ് ഇപ്പൊ നടക്കുന്നത്.