കുറച്ചു സമയത്തിൽ മനോനില വീണ്ടെടുത്ത നീതു അവനിൽ നിന്നും അകന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പടവുകൾ കയറി പോയി… ആ നിമിഷം ഭൂമിയിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോയെങ്കിൽ എന്ന് സിദ്ധു വെറുതെ ആശിച്ചു…അവളുടെ പിന്നാലെ കേറിചെല്ലാൻ മനസ്സില്ലാതെ അവൻ ആ പടിക്കെട്ടിൽ ഒന്നിൽ ഇരുന്നു..
നീതു മറപ്പുരയിൽ നിന്നും പുറത്ത് വന്നശേഷം ചുറ്റിനും നോക്കി, ആരും തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്നു ഉറപ്പ് വരുത്തി അവിടെ നിന്നും നടന്നു തുടങ്ങി… അവളുടെ ഹൃദയം തകർന്നിരുന്നു… എന്നോ എപ്പഴോ തുടങ്ങിയ അനുരാഗമൊട്ട് ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഇറ്റ് വീണിരിക്കുന്നു…
അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ തന്നെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞൊഴുകി..അങ്ങനൊരു സംഗമമുണ്ടായ സന്ദർഭത്തെ അവൾ മനസാൽ ശപിച്ചു…
താനൊരു വിഡ്ഢിയാണെന്നു നീതു തിരിച്ചറിഞ്ഞു… തന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്നും പൊട്ട് പറിച്ചെടുത്തു മറുക് ആക്കി വെച്ചപ്പോൾ മനസിലാക്കേണ്ടതായിരുന്നു…മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയെ മനസിലിട്ടു തന്നെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ അവന്റെ മനസ് അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി…
പക്ഷെ… താര..!! അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചെന്നാണ് മനസിലാകാത്തത്…
ഇത്തവണയും തന്റെ അടുത്താണ് തെറ്റ്.. താൻ പ്രകോപിപ്പിച്ചാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്… പക്ഷെ അത് ഇഷ്ടം കൊണ്ടാണെന്നു മനസിലാക്കാൻ എന്തേ ആൾക്ക് കഴിയാതെ പോയി…? അത്രേം ഇഷ്ടം താരയോട് ആയതുകൊണ്ടോ..??
സന്ധ്യ മയങ്ങാൻ തുടങ്ങിയത് കണ്ട് അവൾ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു, റൂമിൽ പോയി തോർത്തും ഡ്രെസ്സും എടുത്ത് കുളിമുറിയിൽ കയറി… ഉള്ളിലുള്ള സങ്കടങ്ങൾ ഒന്നുകൂടി കരഞ്ഞു തീർത്തു തൽക്കാലത്തേക്ക് എല്ലാം മറന്ന് കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
സിദ്ധുവിന്റെ ഉള്ളിലും നൂറായിരം ചിന്തകൾ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു… നീതു പ്രണയം കൊണ്ടാണ് തന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന സത്യം അവൻ ഓർത്തു… അവളുടെ പ്രണയം നിറഞ്ഞ ഭാഗങ്ങൾ ഓരോന്നും ഒരു ചലച്ചിത്രത്തിൽ എന്നാ വണ്ണം മനസിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു…