ആരതി കല്യാണം 4 [അഭിമന്യു]

Posted by

 

 

 

“”കാലേഡ്രി നായിന്റെ മോളെ…!! അവൾടെമ്മേടെയൊരു പ്രേമലേഖനം…!! ആരാടി മൈരേ നിന്റെ അഭിയേട്ടൻ…? മുതുക്കി…!!”” അതുവരെ ഒന്നും മിണ്ടാതിരുന്ന ഞാൻ ഒരവസരം കിട്ടീതും ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ കലിപ്പും അങ്ങ് തൂറിയേറിയാൻ തീരുമാനിച്ചു…!

 

 

 

“” ഏത് കാട്ട് പന്നിക്കുണ്ടായവളാണീ അവരാതം എഴുതിവെച്ച…? ഏഹ്..? നിനക്കെന്റെ കൂടെ കെടക്കാൻ അത്ര മുട്ടലാണെങ്കി വാടി…! ഇവടെ കാലും വിരിച്ഛ് ഇരി, ഞാൻ വന്ന് ഒണ്ടാക്കിത്തരാം…!!”” ഞാൻ നിന്ന് കത്തിയതും അവളുമാരുടെയെല്ലാം ചെലപ്പിനൊരു വിലങ്ങുവീണു…!! എല്ലാത്തിന്റെയും മുഖം വിളറിവെളുത്തു…!

 

 

 

“”എന്താടി നിന്റെയൊക്കെ അണ്ണാക്കിൽ സാമാനം കേറിയപോലെ മിണ്ടാണ്ടിരിക്കണേ…! എന്തെ..? ഇപ്പൊ ആർക്കും എന്നെ പ്രണയിക്കണ്ടേ…?? “” എല്ലാ എണ്ണത്തിനേം നോക്കി ഞാനത് ചോദിച്ചെങ്കിലും ഒരൊറ്റണം പോലും വായ തൊറന്നില്ല…! തൊറന്നാൾ ഞാൻ വായിൽ അടിച്ചൊഴിക്കുമെന്ന് അവർക്കറിയാം…! അപ്പഴാണ് എന്റെ സംസ്കാരത്തിന്റെ മഹത്വം എത്രയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞ ആരതി എന്നെ ഞെട്ടി കണ്ണുംതുറുപ്പിച്ചു നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടത്…!

 

 

 

“”എടി പെഴച്ച പട്ടിക്കുണ്ടായ കഴുവേറിടെ മോളെ…! ഇതിന്റെയെല്ലാം കോണാണ്ടറ് നീ ആണെന്നെനിക്കറിയാടി…!! ഇതിനൊക്കെ നിന്നോട് ഞാൻ പകരം ചോദിച്ചിരിക്കും… ഇല്ലെങ്കി എന്റെ പേര് നിന്റെ മറ്റവനിട്ടോ…!! കേട്ടോടി…!?”” ആരതിക്ക് നേരെ വിരല്ചൂണ്ടി ഞാൻ പറഞ്ഞു…! തന്റെ കാളികൂട്ടുകാരന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഇതുപോലെ മ്ലേച്ഛമായ വാക്കുകൾ ഒരിക്കലും അവള് പ്രതീക്ഷിച്ചു കാണില്ല…!!

 

 

 

ജീവിതത്തിൽ ആദ്യായിട്ട് ഇത്രേം തെറികെട്ട ആരതിയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്ത് ചാമ്പക്കപോലെയായി…! കണ്ണെല്ലാം നിറച്ച് എന്നെനോക്കുന്ന ആരതിയെ കാണുമ്പോ എനിക്ക് പിടിച്ച് ചുവരിലിട്ട് ഒരക്കാന തോന്നിയെ…!! കണ്ണീരെല്ലാം കാണുമ്പോ തോന്നും ഞാൻ ആണ് ഇതൊക്കെ തൊടങ്ങി വച്ചതെന്ന്…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *