സൽമ : കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോവാം
ഞാൻ : എണീക്കടി പുല്ലേ
എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സൽമയെ മേലെ നിന്നും പൊക്കി മാറ്റി കിടത്തി എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലേക്ക് ചെന്ന് ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് വന്ന്, സോഫയിൽ കിടക്കുന്ന സൽമയെ നോക്കി
ഞാൻ : നീ വരുന്നില്ലേ?
കണ്ണുകൾ തുറന്ന്
സൽമ : നീ അപ്പോഴേക്കും റെഡിയായോ
ഞാൻ : വരുന്നെങ്കിൽ വരാൻ നോക്ക്
എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി, വേഗം എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്ന്
സൽമ : നിക്കടാ ഞാനും വരുന്ന്
പുറത്ത് പത്തു മിനിറ്റ് കാത്ത് നിന്നതും മുറിയിൽ നിന്നും തലമുടിയൊക്കെ കെട്ടിവെച്ച് പൗഡറൊക്കെയിട്ട് കൈയിൽ വൈബ്രേറ്ററിന്റെ ബോക്സുമായി പുറത്തേക്ക് വന്ന്
സൽമ : പോവാം
സൽമയുടെ കൈയിലെ വൈബ്രേറ്റർ ബോക്സ് കണ്ട്
ഞാൻ : നീ ഇതും എടുത്തു കൊണ്ടാണോ വരുന്നത്
സൽമ : ആ… എനിക്ക് തന്നതല്ലേ
ഞാൻ : പുന്നാര മോളെ എന്നെ നാറ്റിക്കോ
എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്ത് ചെന്ന് ഒരു കവറെടുത്തു കൊണ്ടുവന്ന് സൽമക്ക് കൊടുത്ത്
ഞാൻ : ഇതിലിട്ട് കൊണ്ടുപോ പോർക്കേ
വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ച് എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും കവർ വാങ്ങി സൽമ ബോക്സ് അതിലിടും നേരം വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്ത് ബൈക്കിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ടാക്കി
ഞാൻ : കേറ്..
കവറ് കൈയിൽ ഒതുക്കി പിടിച്ച് ബൈക്കിൽ വട്ടം കയറിയിരുന്ന്
സൽമ : വിട്ടോടാ…
പതിയെ ബൈക്ക് മുന്നോട്ടെടുത് പോവുന്നേരം
സൽമ : അവൻ എപ്പൊ വരും?
ഞാൻ : ആര്?
സൽമ : രതീഷ്..?
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : എന്തിനാടി സിൽക്കേ..എന്റെ കിട്ടിയത് പോരെ നിനക്ക്?
എന്റെ വയറ്റിൽ കുത്തി
സൽമ : പോടാ പട്ടി…
ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : അവന് ജോലിയുണ്ടെന്ന്, നാളെ വരാന്ന്
സൽമ : മം…
എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് സൽമ എന്റെ മുതുകിൽ ചാരി മുഖം എന്റെ ഇടതു ഷോൾഡറിൽ വെച്ച് കണ്ണുകൾ അടച്ച് കിടന്നു, ബൈക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കയറും നേരം