ജോസഫിനെ കണ്ടു മുളയ്ക്കും കാലിനിടയിലും കൈ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു തിരിഞ്ഞോടി കുളിമുറിയിൽ കയറി.
അവർക്കാകെ നാണം വന്നു. നാണത്തോടൊപ്പം ജോസഫിനോടുള്ള ദേഷ്യവും.
അവർ ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ഓലക്കിടയിലൂടെ ജോസഫിനെ വീക്ഷിച്ചു.
അയാൾ വെള്ളം കോരി ചരുവം നിറയ്ക്കുകയാണ്.
നിറഞ്ഞ ചരുവവുമായി അയാൾ കുളിമുറിക്കരുകിൽ വന്നു.
“വെള്ളം വെളിയിൽത്തന്നെ വെച്ചാൽ മതി, അകത്തു കൊണ്ടുവരണ്ടാ”
ശാന്തമ്മ ജോസഫ് കേൾക്കെ അകത്തുനിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
“അകത്തു പോകാതെ സൂക്ഷിക്കാനെനിക്കറിയാം ചേച്ചി”
“വെള്ളം അവിടെ വെച്ചിട്ടങ്ങു വീട്ടിൽ പോ”
ശാന്തമ്മ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. വെള്ളം കോരി സഹായിച്ചെങ്കിലും അവർക്കവനോട് ദേഷ്യം തോന്നി.
“ഞാൻ പോവാണേ” എന്ന് പറഞ്ഞു അയാൾ നടന്നു അയാൾ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നിട്ടു ശാന്തമ്മ പതുക്കെ ചരുവം പൊക്കിയെടുത്തു അകത്തു വെച്ചു. ദേഹം നിറയെ പ്രാവിൻ തീട്ടമാ. മനുഷ്യരെപോലെയല്ലേ ഈ നാശങ്ങൾ തൂറുന്നത്.
ശാന്തമ്മ മനസ്സിൽ കരുതി.
വെളിയിലേക്കു നോക്കി ജോസഫ് പോയോ എന്ന് ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പു വരുത്തി
ശാന്തമ്മ തോർത്തുരിഞ്ഞു വേലിപ്പുറത്തിട്ടു. അവർ ദേഹമാകെ സോപ്പ് പുരട്ടി.
കിഴക്കോട്ടു പോയ ജോസഫ് തെക്കോട്ടു തിരിഞ്ഞു പടിഞ്ഞാറെപുറത്തു കൂടി പൂച്ചയെ പോലെ കുളിമുറിക്കടുത്തേയ്ക്കു നടന്നു.
കാടുപിടിച്ചു കിടന്ന സ്ഥലത്തുകൂടി അയാൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ മെല്ലെ നടന്നു. അവിടെമാകെ വിശറുകളായിരുന്നു. അവറ്റകൾ ജോസഫിന്റെ കാലിൽ കയറി കടിച്ചപ്പോളാണ് അവൻ അറിഞ്ഞത് തന്നെ.
അതിലൊരെണ്ണം അണ്ടർവെയറിൽ കൂടി അകത്തു കയറി അയാളുടെ ഉണ്ടയിൽ കടിച്ചു. അസഹനീയമായ നീറ്റൽ അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ അണ്ടർവെയറും കൈലിയും ഉരിഞ്ഞു വേലിയിലിട്ടു.
വിശറിനു പിടിവിടാനുള്ള താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. ഒടുവിൽ ജോസഫ് അതിനെ ഞെരടി പൊട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. ഉണ്ടയ്ക്ക് അപാരമായ നീറ്റൽ.
ശാന്തമ്മ കുളിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ഉരുണ്ട ചന്തികളും വലിയ മുലകളും അവൻ പിന്നിൽ കൂടി നോക്കിനിന്നു. അവരുടെ ദേഹമാകെ സോപ്പ് പത
ഒഴുകി നടന്നു.
പൂറ്റിലെ രോമങ്ങളിൽ അവർ ഷാമ്പൂ പുരട്ടും പോലെ സോപ്പിട്ടു പതപ്പിച്ചു. ഒരു പക്ഷെ അവിടെയും പ്രാവിന്റെ തീട്ടം കയറിക്കാണും. ഹാ…
ജോസഫ് മനസ്സിൽ കരുതി.
അവർ വെള്ളമൊഴിച്ചു സോപ്പ് കഴുകിക്കൊണ്ടു നിന്നപ്പോൾ ജോസഫ് കുളിമുറിക്കകത്തു കയറി പിന്നിൽ ചെന്ന് നിന്നു.