ഞാൻ കരുതി എന്നെ മറന്നുപോയെന്ന്
അങ്ങനെ മറക്കുമോ ഞാനെന്റെ ചുന്ദരി കുട്ടിയെ എന്റെ ശ്വാസമല്ലേ എന്റെ ഉമ്മച്ചി
പോടാ ഇതൊക്കെ ഏതേലും പെൺപിള്ളേരോട് പോയിപറ എന്നിട്ട് അവളേം കൂട്ടി ഇങ്ങ് പോര്
ഹാ നടന്നത് തന്നെ അവര് ചെരിപ്പൂരിയടിക്കും ഇതേ പണ്ട് അഹമ്മദ് പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നപ്പോ നാണിച്ചു മുഖത്തുനോക്കാതെ നിന്ന സുലൈഖാന്റെ എൺപതുക്കൾ അല്ല കാലചക്രം നാല് പതിറ്റാണ്ട് പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു കിളവീ
അത് കേട്ട് എല്ലാരും ചിരിച്ചു
ഏതാ ആ കുട്ടി
ഏത് കുട്ടി
ഇന്ന് സ്റ്റേജിൽ വന്ന് നിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച കുട്ടി
ഞെട്ടി വല്ലിത്തയെ നോക്കുമ്പോ അവൾ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്
“കുരിപ്പ് എല്ലാം പറഞ്ഞെന്ന് തോനുന്നു ഒന്ന് നോക്കാം” എന്ന് മനസിനോട് പറഞ്ഞു
ഓഹ്… അതോ അത് അവന്മാരുടെ ഫ്രണ്ട് ആണ്
പ്രതീക്ഷയോടെ എന്തോ കേൾക്കാൻ നിന്ന ഉമ്മമൗനമായി
ഇത്ത : ഇത് തുറന്നുനോക്കുന്നില്ലേ
പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ബ്രേസ്ലറ്റ് എടുത്ത് എന്തോ ആലോചിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഉമ്മാന്റെ കൈയിൽ കെട്ടികൊടുത്തശേഷം ചെയിൻ ഇട്ടുകൊടുത്തു കൊണ്ട് തിരക്കൊന്നു കഴിയട്ടെ ഇതിന് നമുക്കൊരു ലോക്കറ്റ് വാങ്ങണം
ഇത്തമാരും ഉപ്പയും ഒക്കെ ചെയിനും കൈചെയ്നും നോക്കി
ഇത്ത : ചെയിൻ എത്ര പവനാടാ
എട്ട് പവൻ
വല്ലിത്ത : കാഴ്ച്ചക്ക് അത്രേം തൂക്കം തോന്നുന്നില്ലെങ്കിലും നല്ല കട്ടിയുണ്ട്, കൈ ചെയിൻ എത്രയാ
രണ്ട്
ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന ഉമ്മയെ നോക്കി
എന്റെ സുലുക്കുട്ടീ ഇനി ഞാൻ കെട്ടാതെ നിൽക്കുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു വിഷമിക്കണ്ട മാനുക്കയേയും സതീഷേട്ടനെയും(ഈ പറമ്പിന്റെ ഉടമസ്ഥർ ആയ ബ്രോക്കർ മാർ, ബ്രോക്കർ മാർ എന്ന് പറഞ്ഞു കുറച്ചുകാണണ്ട നോട്ട് നിരോധനത്തിനുമുൻപ് സ്ഥലത്തിന് പൊന്നും വിലയുള്ള കാലം വലിയ വില കൊടുത്ത് മൂന്നര ഏക്കർ വരുന്ന ഈ പറമ്പ് വിലക്ക് വാങ്ങി സ്ഥലത്തിന്റെ വില ഇടിഞ്ഞപ്പോ അന്നവർ വാങ്ങിയതിന്റെ പകുതി വിലപോലും കിട്ടാത്ത അവസ്ഥ വന്നു എല്ലാം ശെരിയായിവരും എന്ന് കാത്തിരുന്നു പതിയെ പതിയെ ശെരിയായി വന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ കൊറോണയുടെ വരവ് അതോടുകൂടി വലിയ സ്ഥലം ആയതിനാൽ വില പറയാൻ പോലും ആളുകൾ വരാത്ത അവസ്ഥ യായതോടെ മുതലെങ്കിലും കിട്ടിയാൽ കൊടുക്കാം എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുകയാണ് രണ്ടുപേരും) പോയെന്നു കാണണം ഇത് മൊത്തമായി വാങ്ങിയിട്ട് നമുക്കൊരു വീട് വെക്കാം അതുകഴിഞ്ഞു കല്യാണം കഴിക്കാം പോരെ