മാമി ഓക്കേ പറയണേ എന്നായിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളിൽ.
ആ ഞാൻ പോകാം അമ്മേ എന്നുള്ള വാക്കുകൾ എന്റെ കാതുകളിലേക്ക് വീണതും.
വേനൽ കാലത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയെ പോലെ ആയിരുന്നു..
എടാ എന്നാൽ പിന്നെ നമുക്ക് പോകാം നീ എന്നെ വീട്ടിൽ ഇറക്കിയിട്ട് അങ്ങോട്ട് പൊക്കോ.
ഹ്മ്മ് എന്ന് തലയാട്ടുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ ആ ഞാൻ പോകാം മാമിയെ വിട്ടിട്ടു ഞാനിപ്പോ പോകാം.
അങ്ങിനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നു ഇറങ്ങുമ്പോൾ മാമി മോളെ വിളിച്ചു.
വായോ നമുക്ക് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു.
അയ്യോ എല്ലാത്തിനും ഇവൾ ഒരു തടസ്സമാകുമല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മറുപടി വന്നു.
അമ്മ പോയിട്ട് വാ ഞാനിവിടെ അനു മേമയുടെ കൂടെ നിന്നോളാം.. എന്ന് അവൾ അനുവിന്റെ കൊച്ചിനെ കളിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ആ മോളെ അവളിവിടെ നിന്നോട്ടെ അവളിവിടെ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഇവനും ഒരു കൂട്ടാകും എന്ന് മാമിയുടെ അമ്മയും.
ഹോ താങ്ക് ഗോഡ് എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരായിരം നന്ദി അമ്മേ എന്ന് വീണ്ടും മനസ്സിൽ ഉരുവിട്ടു കൊണ്ട് ഞാൻ കാർ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.
മാമി അവരോടു സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ടു ഞാൻ മുൻപിലേക്കു വണ്ടിയെടുത്തു.
ഇനിയെന്റെ സ്വന്തം മാമിയിലേക്ക് ഇവിടുന്നു വീട്ടിലേക്കുള്ള ദൂരം മാത്രം എന്നു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ മാമിയെയും വണ്ടിയിൽ കയറ്റി പുറപ്പെട്ടു.
എന്റെ വേഗത കണ്ടു മാമി ചിരിച്ചോണ്ട് ഒന്നടങ്ങ് മരുമോനെ നിന്റെ ഈ വേഗത എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയാമെടാ.
ഹോ ഇത് കുറവല്ലേ മാമി.
വേഗം നിങ്ങളെ ഇറക്കിയിട്ടു വേണം എനിക്കൊന്നും കുളിച്ചൊരുങ്ങി വരാൻ..
ഹോ ഹോ അതിന് വേണ്ടിയുള്ള സ്പ്പ്ഡ് പോലെ അല്ലല്ലോടാ ഇത്.
അതിന് ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
അതേ എത്രയും വേഗം എത്തുന്നുവോ അത്രയും വേഗത്തിൽ എനിക്കെല്ലാം നേടാമല്ലോ.
ഇങ്ങിനെ പോയാൽ നമ്മൾ രണ്ടും നേരത്തെ അങ്ങ് എത്തും പരലോകത്തേക്ക്. എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് മാമി എന്റെ കൈയിൽ പിച്ചി.
ഞാൻ കാറിന്റെ വേഗത കുറച്ചുകൊണ്ട് മര്യാദക്കാരനായി ഡ്രൈവ് തുടർന്നു.