” എന്റെ നമ്പർ മാറിയിട്ടില്ല…… നീ അതിലേക്ക് ഏതാണെന്നു വെച്ചാൽ അയക്ക്…”
“ഉം… ”
അവൾ മൂളി…
” അവനോട് ദുരഭിമാനമൊന്നും വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞേക്ക്… നിനക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതു തന്നെയാ……. ”
വിനയചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു.
ഒരു വിശ്വാസക്കുറവ് മകളുടെ മുഖത്ത് അയാൾ കണ്ടു…
“എന്താ മോളേ ….?”
” ഒന്നുമില്ലച്ഛാ… ”
അവൾ പറഞ്ഞൊഴിയാൻ ശ്രമിച്ചു……
” കാര്യം പറയെടാ… …. ”
ആ സമയം അയാൾ പഴയ വിനയചന്ദ്രനായി… ….
“രാജീവങ്കിൾ ഇവിടെ വന്നിരുന്നു… ”
ഒരു കൊള്ളിയാൻ വിനയചന്ദ്രന്റെ ഉള്ളിലൂടെ പാഞ്ഞു പോയി……
അതേ നടുക്കത്തോടെ സനോജ് അയാളെ നോക്കി…
” രാജീവോ……..? ”
നടുക്കം വിട്ടുമാറാതെ വിനയചന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു……
” ഉം………. ”
അവൾ മൂളി… ….
“എന്താ അവൻ പറഞ്ഞത്… ? എന്തിനാ അവനിവിടെ വന്നത് … ?”
ചോദ്യങ്ങളുമായി വിനയചന്ദ്രൻ അവളിലേക്ക് , എഴുന്നേറ്റടുത്തു……
“അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ലച്ഛാ……………”
അയാളുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് പേടിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു……
” എന്നാലങ്ങനെയുണ്ട്…… മോള് കാര്യം പറ… ”
അവൾ ഭയന്നത് മനസ്സിലാക്കി അയാൾ സ്വരത്തിൽ ശാന്തത വരുത്തി……
” വന്നു… …. ഇരുപതിനായിരം രൂപ തന്നു..”
അവൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു……
” വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞതാ……… ”
അവൾ പണം മേടിച്ചതിൽ വിനയചന്ദ്രന് ഒന്നും തോന്നിയില്ല..
അവസ്ഥ അതാണ്… !
” പറ എന്നിട്ട്……….?”
അയാൾ ഉദ്വേഗം കൊണ്ട് മുഖം അവളിലേക്കടുപ്പിച്ചു…….
ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിൽ അവളിൽ നിന്നുണ്ടായി……….
“അച്ഛ…… എന്നെ വഴക്കു പറയല്ലേ… ….”
പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശിവരഞ്ജിനി അയാളുടെ ദേഹത്തേക്ക് വീണു……
അവളപ്പോൾ കൊച്ചുകുട്ടിയായിരുന്നു…
അയാളവളുടെ വിനുക്കുട്ടനും…
“കരയണ്ടെടാ… …. ”
വിനയചന്ദ്രൻ അവളുടെ പുറത്തു തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു……
സനോജ് വീണ്ടും നിറഞ്ഞ മിഴികൾ, അയാൾ കാൺകെ തന്നെ തുടച്ചു… ….
“ആന്റിയാ പൈസ തന്നത്……. ഞാൻ കുറേ വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞതാ… ”
കരച്ചിലിനിടയിൽ അവൾ പറഞ്ഞു……
” ആര്… ? അഭിരാമിയോ… ?”
വിനയചന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു …
” അല്ല… വേറൊരാന്റി………?”