Posted by നീണ്ട നേരത്തെ എൻ്റെ മൗനത്തിൽ അക്ഷമനായി സാമി വീണ്ടും ബാത്രൂം കതകിൽ ശക്തിയായി മുട്ടി!!
ആഹ്,, അങ്കിൾ,,
മോള് ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ,,
ആഹ്,, കേട്ടു
ഇവിടെ എൻ്റെ മനസ്സിലുള്ള കാര്യം സത്യസന്ധമായി പറയുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല എന്നെനിക്കു തോന്നി, ഇനിയും വൈകിയാൽ ചിലപ്പോൾ മറ്റാരെങ്കിലുമൊക്കെ ഈ മുറിയിലേക്കു കടന്നു വരും, ഇത്രയും നേരം ഞാനും സാമിയും ഈ അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ എന്ത് മറുപടി പറയും?? ഒരു വക്കീൽ ആയതു കൊണ്ട് അയാൾ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു സമർത്ഥമായി തടിതെപ്പും, ഒടുക്കം ഞാൻ മാത്രം കുറ്റക്കാരിയാകും, തീർച്ച!!
ഒരു വാതിലിൻറെ മറവു ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ എൻ്റെ മുഖത്തെ ചമ്മൽ അയാൾ കാണില്ലെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും ഞാൻ ഒരു ധീർക ശ്വാസം എടുത്തു വിട്ടു അയാൾക്കു മറുപടി കൊടുക്കാനുള്ള ധൈര്യം സംഭരിച്ചു,,
ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി: ആഹ്,, അങ്കിൾ,, അത്,, എൻ്റെ ഭാഗത്തും തെറ്റുണ്ട്,, സംഭവിച്ചു പോയി,,, പക്ഷെ ഇനിയും എനിക്ക് ഇതിൽ മുമ്പോട്ടു പോകാൻ താല്പര്യമില്ല,, നമ്മൾ ഈ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണു,, അതുമല്ല ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ,,
സാമി: ഇതിലൊന്നും ഒരു തെറ്റുമില്ല മോളെ,, ഇതൊക്കെ ആവഷ്യങ്ങളാണ്,, ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണ്,, ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസരം മോളുടെ ഭർത്താവിനാണ് കിട്ടിയതെങ്കിൽ അവൻ ഒഴിവാക്കുമോ? അങ്ങനെ ഒഴിവാക്കിയാൽ അവൻ ഒരു പോങ്ങനാണെന്നേ ഞാൻ പറയൂ,,,
മോള് പറ, മോളുടെ ഭർത്താവു ഒരു പോങ്ങനാണോ??
എനിക്കറിയില്ല അങ്കിൾ,, തത്കാലം അങ്കിൾ ഇവിടുന്നു പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് പുറത്തു പോ,, പ്ലീസ്,, എനിക്ക് ശരിക്കും നല്ല പേടിയുണ്ട്,, (ഞാൻ യാചിക്കുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു)
ശരി,, എങ്കിൽ അങ്കിൾ പോയേകാം,, പക്ഷെ മോള് ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, മെല്ലെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു, പുറത്തു ആരെങ്കിലും ഇണ്ടോ എന്ന് നോക്കു,, അല്ല,, മോള് പറഞ്ഞപോലെ, ഇത്രയും സമയം ഈ സാമി മോളോടൊപ്പം ഈ മുറിയിൽ തന്നെയാണെന്ന് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ അത് മോൾക്ക് ചീത്തപ്പേരാകില്ലേ??
അയാൾ ആ പറഞ്ഞത് കാര്യമാണെന്ന് എനിക്കും തോന്നി, എന്തായാലും ഇനിയും ഈ പാവാട മാത്രം ചുറ്റിക്കെട്ടി അയാളുടെ മുന്നിലേക്ക് പോകണ്ട എന്ന് കരുതി, ഞാൻ ആ നനഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ തന്നെ എടുത്തു അണിയാൻ തുടങ്ങി, ഇറുകിയ ബ്ലൗസിന്റെ പിൻവശത്തെ ചരടുകൾ തനിയെ കെട്ടാൻ നന്നേ കഷ്ടപ്പെട്ടു, ആരെയെങ്കിലും ഒരു സഹായത്തിനു വിളിക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച ആകെയുള്ളത് പുറത്തു കഴപ്പ് ഇളകി നിക്കുന്ന സാമിയും (ഹ്മ്മ്,, അയാളെ ഇതിനു വിളിച്ചാ,, നല്ല കാര്യായി)