“ഉണ്ണ്യേട്ടാ” എന്ന ഒറ്റവിളിയിൽ അവളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയെടുത്തിരുന്നു. എത്രയോ ദിവസങ്ങളിൽ കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്ന എന്റെ അനിയത്തിയുടെ അണിവയറിൽ ചൂട് പിടിക്കുമ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ ഉരസ്സിയിരുന്നു.. പിന്നെയും നാളുകൾ കടന്നപ്പോൾ ആ വെളുത്ത വയറിലും നാഭിയിലും കയ്യാൽ ഉഴിഞ്ഞു കൊടുത്തിരിക്കുന്നു, വീട്ടിൽ സ്ഥിരമായി ധരിക്കാറുള്ള ടി ഷർട്ടിന്റെയും ട്രാക് സ്യൂട്ടിന്റെയും അതിരുകൾ ഭേദിച്ചു മുലയടിവാരങ്ങളിലും, ചുഴിപോലെയുള്ള ആ പൊക്കിളിലും, നനുത്ത കൂമനുറുമ്പുകളെപ്പോലെ കളിത്തടത്തിലേക്ക് ജാഥയായി പോകുന്ന രോമങ്ങളിലും അതിരുകൾ ഭേദിച്ചു എന്റെ കരങ്ങൾ കടന്നു കയറിയിരിക്കുന്നു. അതിലുമെത്രയോ പ്രാവശ്യം ബ്രായുടെ ഹൂക്ക് ഇടാനും ഊരാനുമായി എന്റെ സഹായം തേടിയിരിക്കുന്നു? കഴിഞ്ഞ നാലഞ്ച് കൊല്ലമായി ആ അർത്ഥ നഗ്നത താനെത്ര തവണ ദർശിച്ചിരിക്കുന്നു? അന്ന് ഞാനൊരു പുണ്യാളനായത് കൊണ്ടാണോ അന്നതൊന്നും താനാസ്വദിക്കാത്തിരുന്നത്? ഒരിക്കലുമല്ല…
എന്റെ കൗമാര സ്വപ്നങ്ങളിൽ എന്റെ വാണ റാണി എന്റെ അമ്മയായിരുന്നു. തട്ടാനും മുട്ടാനും കിട്ടുന്ന ഒരവസരവും അമ്മയിൽ നിന്ന് ഞാൻ മാറ്റിവെച്ചിട്ടില്ല. നേരിട്ട് മുട്ടാൻ അന്നും ഇന്നും എനിക്ക് ധൈര്യമില്ല. കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങളിൽ ആ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുകയും ദർശനം സ്പർശനത്തിലേക്കത്താൻ കഠിന പ്രയത്നം നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതുവരെ വിജയിക്കാത്ത ആ എക്സ്പിരിമെന്റുകളുടെ കാലുഷ്യം ഞാൻ തീർത്തിരുന്നത് അമ്മയുടെ ബ്രായിലും പാന്റീസിലും മൈഥുനാവശിഷ്ടം നിറച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു. ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ച എന്റെ രേതസ്സ് വഹിക്കുന്ന പാന്റിയും ബ്രായും ധരിച്ചു അമ്മ വരുമ്പോൾ അടുത്ത വിക്ഷേപണത്തിനായി ഞാൻ ടോയ്ലെറ്റിലേക്കൊടുമായിരുന്നു. കൂടെ കിടക്കാൻ പറ്റുന്ന അവസരങ്ങളിലെല്ലാം എന്റെ മുഴുത്ത കുട്ടനെ ഉറക്കത്തിലെന്നവന്നണ്ണം അമ്മയുടെ കുണ്ടികൾക്കിടയിൽ അമർത്തുമായിരുന്നു.
ഇത്രയേറെ പെർവെർറ്റായ താൻ ഇതുവരെ എന്ത് കൊണ്ടാണ് രേവതിയെ അങ്ങനെ കാണാത്തിരുന്നത്? തന്റെ ആത്മ മിത്രവും ബാല്യകാലം മുതൽ സന്തത സാഹചറിയുമായിരുന്ന അബിൻ അവന്റെ ചേച്ചിയുമായി കളിച്ചു എന്നവകാശപ്പെടുന്ന ഫോട്ടോകൾ കാട്ടിയപ്പോഴും എനിക്ക് ചേച്ചി ഇല്ലല്ലോ എന്ന കുണ്ഠിത്തം മാത്രമാണ് എന്നെ ഭരിച്ചത്. രേവതി എനിക്ക് എന്റെ രേവൂട്ടി മാത്രമായിരുന്നു. അമ്മയേക്കാൾ രേവതിയെ ഓപ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് പറഞ്ഞ അബിനുമായി താൻ വഴക്കുണ്ടാക്കുക(നമ്മുടെ ഏത് പിണക്കവും മണിക്കൂറുകൾ മാത്രമേ നില നിക്കുകയുള്ളു)വരെ ചെയ്തത് തെറ്റായിരുന്നു എന്ന് ഇന്ന് തെളിഞ്ഞു. വീട്ടിൽ സ്വർണ്ണം വെച്ചിട്ട് കല്ലുമാല തേടി നടന്നവന്റെ അവസ്ഥയാണ് തനിക്കിന്ന്. എങ്കിലും എന്ത് ധൈര്യമാണ് രണ്ടിനും? വാതിലും തുറന്നുട്ടിട്ട്! ഹോ… തന്റെ കൂടെ വന്ന അബിൻ വർക്കി എന്ന അബി ഒരു ഫോൺ വന്നത് കൊണ്ടാണ് തന്റെ കൂടെ കേറി വരാത്തത്. കേറി വന്നിരുന്നേൽ….. പിന്നെ അവനെ പറഞ്ഞയച്ചു 15 മിനിറ്റ് ആകാറായപ്പോളാണ് നിലവിട്ടു പ്രതികരിച്ചു പോയത്. ആ ഒറ്റ കാഴ്ചയിൽ തനിക്കവളോടുണ്ടായിരുന്ന വാത്സല്യം കാമത്തിലേക്ക് വഴുതി മാറി. കേറി പിടിച്ചാലോ എന്നാലോചിച്ചുവെങ്കിലും മറ്റൊരാളുടെ മുന്നിൽ അവളെ നാണം കെടുത്താനും സ്വയം തനിക്ക് ചെറുതാകാനുമാകില്ലായിരുന്നു.